Ο Παναθηναϊκός έδειξε ότι μπορεί την πρόκριση στα πλέι οφ

Του Μιχάλη Κατσαφάδου

Αρχικά προβλημάτισε. Λογικό αυτό. Ο Παναθηναϊκός τα τελευταία χρόνια έχει μόνο «αναλαμπές» στην Ευρώπη. Πρόπερσι τερμάτισε τρίτος στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ, αποτυχία βεβαίως, πέρυσι δεν βγήκε καν στην Ευρώπη, οπότε ουσιαστικά έχει κάνει την τελευταία άξια αναφοράς ευρωπαϊκή του πορεία, την περίοδο 2009-10, όταν τότε, η τωρινή του αντίπαλος Σταντάρ Λιέγης, του είχε «φράξει τον δρόμο προς τους «8» του Γιουρόπα Λιγκ.

Επομένως το ζητούμενο σε αυτή την φάση είναι να αποκτάει αυτοπεποίθηση η ομάδα. Το ισόπαλο χωρίς τέρματα παιχνίδι στο «Μορίς Ντουφρανς», ασφαλώς και δεν είναι αποτέλεσμα που επιτρέπει στον Παναθηναϊκό να εφησυχάζει. Το 0-0 αν το δει κάποιος από διαφορετική σκοπιά είναι ένα καλό βήμα και για τους Βέλγους, οι οποίοι δεν δέχτηκαν γκολ. Θετικό στοιχείο όταν μιλάμε για διπλές αναμετρήσεις.

Με την αγωνιστική του εικόνα στο δεύτερο ημίχρονο πάντως ο Παναθηναϊκός έδειξε ότι μπορεί να προκριθεί. Δημιούργησε τις πιο κλασικές φάσεις, με αποκορύφωμα το δοκάρι του Σίλντελφελντ και έχω την αίσθηση ότι ο χρόνος, μέχρι την ρεβάνς της επόμενης εβδομάδας, «δουλεύει» υπέρ του, καθώς με εξασφαλισμένη την ομοιογένεια, ο Γιάννης Αναστασίου μπορεί να δουλέψει σε αυτό το διάστημα, περισσότερο σε τεχνικά ζητήματα. Κάτι που δεν ισχύει με την Σταντάρ. Για παράδειγμα, μόλις τρεις παίκτες που έπαιξαν βασικοί στο τελευταίο ευρωπαϊκό της παιχνίδι τον περασμένο Δεκέμβριο απέναντι στην Έλφσμποργκ, βρέθηκαν και χθες στην ενδεκάδα απέναντι στον Παναθηναϊκό.

Στην ρεβάνς ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να παίξει έξυπνα, να μην παρασυρθεί σε λανθασμένες επιλογές, στην αγωνιώδη προσπάθειά του να πετύχει γρήγορα ένα γκολ. Και συνήθως αυτή την πίεση και την αγωνία, την δημιουργούν οι ίδιοι οι οπαδοί της ομάδας που δεν έχουν την απαιτούμενη υπομονή. Σε περίπτωση του Παναθηναϊκού βέβαια το άγχος «βαραίνει» και τους παίκτες, οι οποίοι γνωρίζουν πόσο σημαντική είναι μία καλή ευρωπαϊκή πορεία για τον σύλλογο, όχι μόνο για το πρεστίζ της ομάδας, αλλά και για την οικονομική της εξυγίανση.

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το Μεξικό Σίτυ δεν είναι πόλη… είναι μύθος!

Αποστολή: Πέτρος Κασιμάτης… Αν και ο Οκταβιο Παζ ο μεγάλος Νομπελίστας συγγραφέας του Μεξικο στο βιβλίο του ο Λαβύρινθος της Μοναξιάς είχε χαρακτηρίσει τους συμπατριώτες του επιφυλακτικούς, ολιγόλογους και απόμακρους, εγώ στα τρία ταξίδια μου στο Μεξικό τους βρήκα όπως τους άφησα ευδιάθετος, χαρισματικούς , διαχυτικούς και πολύ ευαίσθητους. Την[…]

Περισσότερα »

Γιατροί Νοσοκομείων: Ηρωες μεν… κακοπληρωμένοι δε…

Του Νάσου Πουλακίδα… Πλησιάζει τα 50 ο Κώστας, καλός φίλος και γείτονας, στη Νέα Σμύρνη. Πριν από λίγες ημέρες αισθάνθηκε μία αδιαθεσία γύρω στα μεσάνυχτα και εσπευσμένα διεκομίσθη σε νοσοκομείο στο κέντρο της Αθήνας. Εκεί… αρρώστησε για δεύτερη φορά από όσα είδε κατά τη διάρκεια της τρίωρης παραμονής του πάνω[…]

Περισσότερα »

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *