Ήταν η «Anne» …αλά ελληνικά ή μία κλωτσοπατινάδα;

Από την Κατερίνα Παπαγεωργίου

Είμαι στον Πειραιά και κατηφορίζω την Τσαμαδού προς τον ηλεκτρικό σταθμό. Σε μια διασταύρωση μια καστανόξανθη γυναίκα που σίγουρα έχει τιμήσει δεόντως τα μελομακάρονα και τους κουραμπιέδες αυτών των ημερών, κρατάει προστατευτικά από το χέρι ένα κοριτσάκι περίπου επτά χρονών.

Ξαφνικά, της ορμάει από το πουθενά, μια περαστική που δείχνει να είναι σε έξαλλη κατάσταση! Την αρπάζει αστραπιαία από τα μαλλιά φωνάζοντας: «Δώσε μου το παιδί μου, τι δουλειά μωρή έχεις εσύ… … μπιμπ μπιμπ μπιμ με το παιδί μου!»

Η μικρή αρχίζει να κλαίει σπαρακτικά, στην αγκαλιά της τροφαντής κυρίας κραυγάζοντας: Μαμά, μαμά, μαμά! Την ίδια ώρα, η άλλη, μια λεπτή μελαχροινή, ούρλιαζε πως το παιδί είναι δικό της!  Άλλο ξεμάλλιασμα με κλωτσιές και τσαντιές!

Πάνω στις… τρυφερές ανταλλαγές, με τον κόσμο άναυδο να κοιτάζει από… ασφαλή απόσταση η μελαχρινή κάνει μια ξαφνική βουτιά με στόχο να προσγειωθεί πάνω στην αντίπαλο της πλην όμως καταλήγει φαρδιά πλατιά στο πεζοδρόμιο! Η έκπληξη είναι πως ευθύς πετάγεται πάνω σαν την τσίτα, παίρνει φόρα και ορμάει!

Η άλλη, κρατάει κοντά της το παιδί που συνεχίζει να κλαίει με κρυμμένο το πρόσωπο του στην αγκαλιά της. Ο κόσμος κοντοστέκεται με αμηχανία, είναι και μια στάση λεωφορείων εκεί κοντά, οι περισσότεροι κοιτάζουν θαυμάζοντας την εφευρικότητα της γκάμα των γαλλικών που εξαπολύονται. Βλέποντας όλο αυτό το ξαφνικό και αναπάντεχο, έχω τη σιγουριά πως γυρίζεται ταινία. Αμάν, θα είμαι η κομπάρσος μαζί με όλους τους άλλους άμοιρους! Κοιτάζω για αποδείξεις, δεν φαίνεται να υπάρχουν πουθενά. Αντίθετα, δυο τύποι που καταφτάνουν γνωρίζοντας τη μία από τις δυο γυναίκες, φωνάζουν πως θα καλέσουν την αστυνομία αφού πρώτα εξασκούν κι αυτοί τα λεβέντικα γαλικούλια τους.

Τώρα που το ξανασκέφτομαι… βεβαιώνομαι πως ήταν γύρισμα

Εκείνη την στιγμή αναρωτιέσαι, αν πρέπει να μεσολαβήσεις, πόσο μάλλον όταν βλέπεις ένα παιδί να κλαίει σπαρακτικά, πλην όμως το βαρύ λεξιλόγιο που παίζει πινγκ πονγκ ανάμεσα στους εμπλεκόμενους φρενάρει την ευαισθησία. Για άλλη μια φορά σκέπτομαι πως είναι πλάνα για κάποιο τηλεοπτικό χάπενινγκ με στόχο την γελοιοποίηση της νέας τούρκικης σειράς «Anne» όπου είναι αμέτρητες οι αντίστοιχες σκηνές με ένα παιδί να τραβολογιέται από την φυσική του εκρηκτική μητέρα με το βρωμόστομα και από την γλυκιά, ήρεμη, αθώα δασκάλα που γίνεται η μητέρα της μικρής για να την προστατεύσει.

Τώρα που το ξανασκέφτομαι, βεβαιώνομαι πως ήταν γύρισμα, καθώς πείτε μου, ποια μητέρα νοικοκυρά, εκεί που σκάει στο τσιμέντο, εκεί πετάγεται στον αέρα και …επιτίθεται ως δεύτερος Τομ Κρουζ στο «Mission Impossible»; Τέτοιες τσαχπινιές από την ελληνίδα μάνα δεν τις έχουμε συνηθίσει!

Θα προτιμούσατε το ιαπωνικό «mother»;

Το σίγουρο είναι πως όλοι μας σχεδόν χλευάζουμε τις τούρκικες σειρές. Το νέο όμως αυτό σήριαλ με τίτλο «Anne», είναι προσαρμοσμένο στην πετυχημένη ιαπωνική σειρά «mother».

Ως μεγάλο ατού έχει το ταλαντούχο πλασματάκι που υποδύεται την επτάχρονη ηρωίδα, ένα κοριτσάκι αξιαγάπητο, υπομονετικό, ευγενικό πλην όμως κακοποιημένο στη σειρά από την μητέρα του και κυρίως από τον εραστή και μαστροπό της.

Είναι ο λόγος που η νεαρή δασκάλα του με τον ήπιο χαρακτήρα, μολονότι όπως θέλει να λέει, δεν αγαπάει τα παιδιά, αποφασίζει για να το σώσει να γίνει εκείνη η μητέρα του, έτσι παραιτείται από το σχολείο όπου διδάσκει και φεύγει κρυφά μαζί με το παιδί στην Κωνσταντινούπολη.

Μια απίστευτα δυνατή αγάπη έχει πλέον γεννηθεί ανάμεσα τους που γεμίζει και τις δυο αγαλλίαση και ευτυχία.

Δεν θα εστιάσω στην καινούργια σειρά, που αν και μόλις αυτές τις μέρες ξεκίνησε, ήδη κυκλοφορεί DVD με το …64 επεισόδιο όπου αποκαλύπτεται όλο το μυστήριο γύρω από τα καλά κρυμμένα μυστικά των ηρώων της.

Θα σταθώ μόνο στο γεγονός, πως πολλές γυναίκες που μέχρι σήμερα μπορεί να ήθελαν αλλά δίσταζαν να πάρουν κοντά τους ένα μικρό παιδί για να το μεγαλώσουν, επηρεασμένες από το συγκεκριμένο σήριαλ, και από την απόλυτη αγάπη που ζουν οι ηρωίδες του, ίσως και να τολμήσουν να κάνουν αυτό το βήμα.

Διόλου απίθανο επίσης να ξεκινήσουν τα ζευγάρια που ψάχνουν για να υιοθετήσουν ένα παιδί, να αρχίσουν να κοιτάζουν και τα κάπως μεγαλύτερα σε ηλικία, κάτι που μέχρι σήμερα σπάνια γίνεται καθώς σχεδόν όλοι προτιμούν τα μωρά η τα πολύ μικρά παιδάκια που δεν έχει διαπλαστεί ακόμα ο χαρακτήρας τους. Ας μην ξεχνάμε πόσο μεγάλη είναι η δύναμη της τηλεόρασης.

Έχω την εντύπωση λοιπόν πως θα υπάρξουν γυναίκες που θα μιμηθούν την νεαρή ηρωίδα του σήριαλ αποφασίζοντας να πάρουν κι εκείνες κοντά τους ένα παιδί από τα αναρίθμητα που βρίσκονται σε ιδρύματα περιμένοντας με λαχτάρα τους γονείς που θα τα μεγαλώσουν στην ζεστασιά του σπιτιού τους και της καρδιάς τους. Εννοείται πως πάντα οι κοινωνικοί λειτουργοί και οι ψυχολόγοι έχουν τον τελευταίο λόγο καθώς τα παιδιά δεν είναι μανταρίνια «αχ πόσο μου αρέσουν, ας πάρω ένα»!

Σίγουρα όμως η αγάπη που βλέπεις μέσα από μια παιδική αθώα αγκαλιά ν’ ανθίζει, είναι μεγάλο δέλεαρ για ανθρώπους που θέλουν να γεμίσουν με αγάπη την ψυχή τους αλλά και να να βρουν ένα αποκούμπι για την τρυφερότητα μέσα τους που δεν είχε την τύχη να βρει ως τώρα τον αποδέκτη της.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ο «τυφώνας» Πούτιν και οι εξαγωγές αγροτικών προϊόντων

Του Δημήτρη Μάρδα H ΕΕ επέβαλε εμπάργκο σε ένα σύνολο εξαγωγών –και όχι μόνο– της Ρωσίας, μέσω μιας πολιτικής απόφασης, που εισήγαγε εύλογα τη συλλογική ευθύνη. Η Ρωσική κυβέρνηση ανταπάντησε –όπως άλλωστε αναμενόταν– «κόβοντας», εκτός των άλλων, τις εξαγωγές αγροτικών προϊόντων κρατών-μελών της ΕΕ προς την ίδια. Κύριες θιγμένες χώρες[…]

Περισσότερα »

Κορυφώνονται οι εκδηλώσεις για την 43η επέτειο του Πολυτεχνείου

Με την πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία στις 15.00 κορυφώνονται σήμερα οι εκδηλώσεις για την 43η επέτειο της εξέγερσης των φοιτητών του Πολυτεχνείου. Το ιστορικό κτήριο της Πατησίων θα είναι ανοικτό από τις 08:30 έως τις 13:00. Ως είθισται, στις 13:00, θα πραγματοποιηθεί κεκλεισμένων των θυρών η καθιερωμένη εκδήλωση μνήμης[…]

Περισσότερα »

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *