Με συνέπεια η Ελλάδα στα μεγάλα ποδοσφαιρικά γεγονότα!

 

Tου Μιχάλη Κατσαφάδου

Πάμε πάλι…

Από το 2004 και τον ανεπανάληπτο θρίαμβο της Εθνικής μας ομάδας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στην Πορτογαλία, στην 2η μόλις συμμετοχή μας στο εν λόγω τουρνουά, το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα μπήκε σε άλλα καλούπια, λειτουργώντας ουσιαστικά σαν ένας ανεξάρτητος οργανισμός μέσα στο ελληνικό ποδόσφαιρο, το οποίο συνεχίζει να μην αποτινάζει προς χάριν της προόδου όλες τις παθογένειες του παρελθόντος.

Από εκείνη την σημαδιακή ημερομηνία της νίκης μας στον τελικό στις 4 Ιουλίου του 2004, η Ελλάδα απέκτησε ένα δικό της στυλ ποδοσφαίρου το οποίο στην πράξη αποδείχτηκε ικανό να μας οδηγήσει σε επιτυχίες. Έχουμε και λέμε. Συμμετοχή σε όλα τα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, το 2008 και το 2012, όπου μάλιστα η ομάδα προκρίθηκε στις «8» καλύτερες ομάδες, συμμετοχή στα Παγκόσμια Κύπελλα του 2010 και του 2014 και απουσία μόνο από το Μουντιάλ του 2006.

Από το 2004 και μετά βρίσκεται, με εξαίρεση τεσσάρων μηνών, στην κορυφαία 20αδα της Παγκόσμιας κατάταξης και έφτασε ακόμη και στην 8η θέση τον Ιούνιο του 2008 και τον Οκτώβριο του 2011. Ακούγεται τουλάχιστον γραφικό ότι αυτή η ομάδα πρέπει συνέχεια να αποδεικνύει πράγματα. Θυμάμαι ακόμη μετά το 0-0 στον πρώτο αγώνα μπαράζ με την Ουκρανία για την πρόκριση στο Μουντιάλ του 2010, να ακούγονται φωνές αποπομπής του Ότο Ρεχάγκελ ο οποίος κρίθηκε από κάποιους ανεπαρκής και ξεπερασμένος. Ήρθε στη συνέχεια η νίκη με 1-0 στο Κίεβο που μας χάρισε την πρόκριση για τα γήπεδα της Ν. Αφρικής και όλα ξεχάστηκαν. Ήρωες πάλι οι παίκτες, μεγάλος τεχνικός ο Ρεχάγκελ.

Τα ίδια πάνω κάτω συνέβησαν και στο διάστημα της θητείας του Φερνάντο Σάντος. Πότε κρύο, πότε ζέστη, παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα συνέχισε να είναι συνεπής στα μεγάλα ποδοσφαιρικά ραντεβού.

Και σε αυτό το Μουντιάλ επαναλήφθηκε η ίδια ιστορία. Αναχρονιστικό ποδόσφαιρο και ήττα από την Κολομβία στην πρεμιέρα, κακό κλίμα στην ομάδα εξαιτίας των όσων συνέβησαν μεταξύ Μανιάτη – Κατσουράνη και Μανιάτη – Τζαβέλα, η Εθνική μας ομάδα όμως απέδειξε ότι δεν…μασάει. Ισοπαλία με 10 παίκτες απέναντι στην Ιαπωνία και μεγαλειώδη νίκη εναντίον της Ακτής με δύο αναγκαστικές αλλαγές στο πρώτο 15λεπτο και τρία δοκάρια. Θα μου πείτε όλα αυτά είναι γνωστά, γιατί τα επαναλαμβάνεις; Mα γιατί πρέπει επιτέλους να σταματήσουμε να πολεμάμε αυτή την ομάδα. Αν είχαμε συνειδητοποιήσει τι έχουν καταφέρει όλα τα παιδιά, που αυτά τα χρόνια απαρτίζουν την Εθνική ομάδα, θα είμαστε πολύ πιο επιεικείς στις κρίσεις μας. Ευλογημένη ομάδα!

Συνεχίστε να μας κάνετε υπερήφανους και κάποια στιγμή όλοι αυτοί οι ειδήμονες του ποδοσφαίρου θα σωπάσουν. Γιατί εσείς με την αξία σας θα τους έχετε κάνει να σωπάσουν!

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ας μάθουν τουλάχιστον τρόπους στον ΕΟΠΥΥ… (ουδείς αναντικατάστατος)

…    Του Νάσου Πουλακίδα Έχει παραγίνει το κακό με τη συμπεριφορά κάποιων δημοσίων υπαλλήλων. Ευτυχώς λίγων, αφού οι περισσότεροι κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Θεωρούν ότι η όποια Δημόσια Υπηρεσία εργάζονται «ανήκει» στον πατέρα ή τη μητέρα τους και με λίγα λόγια γίνονται δυνάστες των συναλλασσόμενων. Ομιλούν σκαιότατα, τους φταίει η[…]

Περισσότερα »

Ο κυβερνητικός συνασπισμός οδηγεί την Ελλάδα σε εθνική καταστροφή

Από τον Χάρη Παυλίδη… Όλο το προηγούμενο διάστημα ζήσαμε μια παρωδία. Εντός των προσεχών ημερών καλούμαστε να συμμετάσχουμε σε μια τραγωδία. Δεν βρίσκω πως αλλιώς θα μπορούσα να περιγράψω τη κούρσα υποσχέσεων που στην πορεία εξελίχθηκε σε ξέφρενη πορεία φαντασιώσεων. Μια κυβέρνηση που πατάει γκάζι στη κατηφόρα και ξαφνικά ανακαλύπτει ότι[…]

Περισσότερα »

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *