Ποιος είπε ότι η αποτυχία δεν μας ωφελεί…;

Της Κατερίνας Παπαγεωργίου

Ένα παιδί δεν μπορεί να είναι πάντα αστέρι, τις περισσότερες φορές όμως η αποτυχία του μπορεί να αποβεί ακόμα και προς όφελος του! Αρκεί να του δείξουμε τον τρόπο να την αποδεχθεί και να την ξεπεράσει. Άλλωστε, η αληθινή αποτυχία στη ζωή, είναι αυτή που δεν μας έγινε μάθημα!

Το παιδί προχωράει από τα πρώτα του χρόνια στη ζωή συνήθως με επαίνους και επιβραβεύσεις. Το θέμα όμως είναι πως με το να του επιτρέπουμε να κερδίζει πάντα το μόνο που καταφέρνουμε είναι να το γεμίζουμε ψευδαισθήσεις την ώρα που θα έπρεπε να έχει επίγνωση της πραγματικότητας. Ότι δηλαδή από τη στιγμή που ο μπαμπάς είναι μεγαλύτερος και έχει εμπειρίες, είναι φυσικό να βάλει και τα περισσότερα γκολ, κάτι που και το ίδιο θα κάνει όταν μεγαλώσει.

Η αποτυχία είναι ευκαιρία

΅Ενα παιδάκι που δεν έχει μάθει να χάνει, όταν κάποια στιγμή κάπου αποτύχει, απλά θα εγκαταλείψει τις προσπάθειες και θα στρέψει αλλού το ενδιαφέρον του. Το θέμα όμως είναι να μην το βάζει κάτω όταν απογοητεύεται αλλά να συνεχίζει τον αγώνα προσπαθώντας περισσότερο.Θα πρέπει δηλαδή να ξέρει πως “επιτυχία είναι η ικανότητα να συνεχίζεις από αποτυχία σε αποτυχία χωρίς να χάνεις τον ενθουσιασμό σου” η πως “αποτυχία είναι η ευκαιρία να αρχίζεις ξανά και ξανά μόνο κάθε φορά και πιο σοφά. Άλλωστε, σύμφωνα με τους ειδικούς, οι μικρές απογοητεύσεις κάνουν καλό στα παιδιά, καθώς αντιμετωπίζοντας τις κακοτοπιές, αρχίζουν να έχουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στον εαυτό τους αναπτύσσοντας παράλληλα την δημιουργική τους σκέψη. Επίσης, μέσα από την αποτυχία το παιδί μαθαίνει στον συναγωνισμό δοκιμάζοντας τις δυνάμεις του και αποδεχόμενο το γεγονός πως κάποιοι μπορεί να προσπάθησαν με ένα διαφορετικό τρόπο με αποτέλεσμα να βγουν εκείνοι νικητές.

Σημασία έχει το ταξίδι

Στον αγώνα μας για την κατάκτηση των στόχων μας μαθαίνουμε το παιδί πως το πιο σημαντικό είναι να απολαμβάνουμε το ταξίδι. Αν κάτι στην πορεία στραβώσει, θα ξέρει πως κάτι παραπάνω θα μπορέσει να κάνει την επόμενη φορά που θα ξαναπροσπαθήσει. Το ότι αποτυγχάνω σήμερα, δεν σημαίνει ότι αποτυγχάνω πάντα.

Η βρεγμένη γάτα

Αν οι γονείς έχουν μάθει στο παιδί πως πρέπει να είναι σε όλα πρώτο με την παραμικρή στραβοτιμονιά θα αρχίσει να νιώθει σαν βρεγμένη γάτα και δεν θα ξέρει πως να διαχειριστεί τις αποτυχίες του. Για αυτό, το πρώτο που πρέπει να διδάσκεται ένα παιδί μέσα στην οικογένεια είναι να έχει στη ζωή του μέτρο, κάπου θα χάσει κάπου θα κερδίσει αυτό είναι όλο! Κατά αυτό τον τρόπο βρίσκει σιγά σιγά τις ισορροπίες του παύοντας να νομίζει πως είναι το επίκεντρο του κόσμου, η ένας μικρός φωτεινός παντογνώστης.

Ναι στο ρίσκο

Από μωρό το παιδί πρέπει να ρισκάρει αφήστε το λοιπόν να φαει μόνο του στα δυο του χρόνια κι ας ρίξει το φαγητό στο πάτωμα.! Μην του πείτε: “είδες που δεν τα κατάφερες! “Απλά χαρείτε με την διάθεση που έχει για ανεξαρτησία, ένα συναίσθημα που θα το οδηγήσει μακροπρόθεσμα σε ευγενή άμιλλα αλλά ίσως και σε μεγαλοπρεπείς επιτυχίες.

Προσοχή στα γλυκούλια πρωτάκια!

Τα πρωτάκια στο δημοτικό μπορεί να κάνουν τον πρώτο καιρό τα πιο άσχημα γράμματα. Σε αυτές τις περιπτώσεις πολλοί γονείς το κατηγορούν:” μονάχα εσύ κάνεις τέτοιες καλικαντζούρες”! Η σωστή αντιμετώπιση είναι να τα ενθαρρύνουμε για να προσπαθήσουν περισσότερο. Με χαρακτηρισμούς όπως: “είσαι ο χειρότερος στην τάξη” του μεταφέρουμε την αίσθηση, πως δεν αξίζει τίποτα και πως όσο κι αν προσπαθήσει, δεν θα τα καταφέρει. Με αυτόν τον τρόπο, του δημιουργούμε επίσης απέχθεια για το σχολείο κι έναν ανταγωνισμό με τα άλλα παιδιά τα οποία για αυτόν τον λόγο αποκλείει από τη ζωή του.Με λίγα λόγια, το ίδιο το παιδί μπαίνει από μόνο του στο περιθώριο, γιατί εμείς έχουμε άθελα μας “φροντίσει” να το κατηγορηματοποιήσουμε.

Κατεδάφιση προσδοκιών

Πολλοί γονείς συνηθίζουν μετά τις διακοπές του Πάσχα να επαναλαμβάνουν στο παιδί τους : “Τώρα που θα αρχίσουν τα διαβάσματα να δω τι θα κάνεις, και πως θα τα βγάλεις πέρα, που σ΄όλες τις διακοπές δεν άνοιξες βιβλίο!” η “τώρα να δω πως θα καταφέρεις να μαζευτείς που έχεις μάθει να βλέπεις μόνο τηλεόραση! Άντε, εσύ να γίνεις καλός μαθητής!”Όταν όμως του λέμε με τον τρόπο μας πως έχει ήδη αποτύχει, δεν κάνουμε τίποτα παραπάνω παρά να έχουμε βάλει το λιθαράκι μας για να κατεδαφίσουμε τα όνειρα του αντί να το βοηθήσουμε να αντιμετωπίσει με ενθουσιασμό κάθε είδους πρόκληση.

Κακοί βαθμοί

Το γεγονός πως ένα παιδί πήρε κακούς βαθμούς στο σχολείο, δεν σημαίνει πως ήρθε και η συντέλεια του κόσμου. Ίσως μάλιστα χρειάζεται να ψάξουμε λιγάκι για να βρούμε γιατί ένας πολύ καλός μαθητής, ξαφνικά έχει αρχίσει να παίρνει την κάτω βόλτα στις αποδόσεις του. Τι μπορεί να συμβαίνει; Μήπως ένα αδερφάκι προστέθηκε στην οικογένεια και έχουν δυσκολέψει τα πράγματα για το πρώτο παιδί; Μήπως ο ένας γονιός έχει φύγει από το σπίτι; Μήπως ο μπαμπάς και η μαμά αναλώνονται σε συγκρούσεις και καθημερινούς καυγάδες; Υπάρχουν πολλά στοιχεία που πρέπει να ερευνηθούν για να διαπιστώσουμε γιατί ένα παιδί που μας έχει συνηθίσει να έχει μόνο επιτυχίες, ξαφνικά τα πάει από το κακό στο χειρότερο.

Δεν τιμωρούμε την αποτυχία

Αν τύχει και το παιδί μας αποτύχει σε μια προσπάθεια του, δεν σπεύδουμε να το τιμωρήσουμε, αντίθετα στεκόμαστε στα συναισθήματα του αξιολογώντας την αποτυχία του, με την έννοια ότι μπορεί κάπου να μην τα κατάφερε, αλλά στο μεταξύ δεν αφήνουμε να περάσουν στο βρόντο οι σοβαρές του προσπάθειες. “Για μας” του τονίζουμε “σημασία έχει πως προσπάθησες κι έκανες αυτό που μπορούσες, ίσως τελικά να έπρεπε να προετοιμαστείς λίγο παραπάνω δεν πειράζει όλα θα πάνε καλά την επόμενη φορά”

Ο πεντάλογος της σωτηρίας

Οι ειδικοί ξεχωρίζουν πέντε κανόνες που όταν τους υιοθετούμε απέναντι στα παιδιά μας γλυτώνουμε από τους μπελάδες που μπορεί να προκληθούν όταν τα πράγματα στην καθημερινότητα τους δεν έρχονται έτσι όπως τα περιμένουν:

1 Δεν είμαστε υπερβολικοί με τους επαίνους και τα μπράβο, διαφορετικά θα νιώθουν πως αξίζουν μονάχα μετά από ένα κατεβατό θετικών σχολίων!

2 Ενθαρρύνουμε τα παιδιά μας να δοκιμάζουν καινούργιες δραστηριότητες ξεκαθαρίζοντας τους όμως πως το ζητούμενο δεν είναι να διαπρέψουν, αρκούν οι προσπάθειες!

3 Φροντίζουμε να έχουν πάντα “προσγειωμένες” προσδοκίες να ξέρουν δηλαδή πως τα σχέδια που κάνουμε δεν πρέπει να τα θεωρούμε δεδομένα καθώς υπάρχει και η περίπτωση να μην υλοποιηθούν.

4 Καθυστερούμε την επιβράβευση, καθώς μαθαίνοντας σε ένα παιδί να περιμένει, το βοηθάμε να αναπτύξει τον αυτοέλεγχο του.

5 Συζητάμε και τα δικά μας λάθη με τα παιδιά μας αντι να τα κουκουλώνουμε για να καταλάβουν πως κανείς δεν είναι αλάνθαστος η παντογνώστης.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *