Το τέλος των ψευδαισθήσεων και των παραισθήσεων

Του Χάρη Παυλίδη

Δεν ξέρω αν έχει γίνει αντιληπτό – φοβάμαι ότι ακόμα κάποιοι ονειρεύονται – αλλά μετά τη χθεσινή ψήφο που έδωσαν μαζί με τις “μνημονιακές” δυνάμεις και η… Αντιμνημονιακή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ, οι “πραξικοπηματίες” ευρωπαίοι δεν έπεσαν στα πόδια του πρωθυπουργού παρακαλώντας τον για να δεχθεί τα λεφτά τους.

Ηθικόν δίδαγμα: Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, ως πεποίθηση του εκλογικού σώματος, δεν μετέβαλε τη συμπεριφορά των θεσμών. Τουτέστιν, όπως έχουμε το δικαίωμα να αποφασίζουμε εμείς, άλλο τόσο έχουν δικαίωμα να αποφασίζουν και οι άλλοι. Και στην προκειμένη περίπτωση οι “άλλοι” είναι αυτοί που μας δανείζουν.

Δεν είμαι βέβαιος ακούγοντας τον πρωθυπουργό ότι αυτή την πολύ απλή διαπίστωση ενστερνίζεται η κυβέρνηση. Προφανώς αυτό που για μας είναι αυτονόητο, δηλαδή να συνάπτουμε συμφωνίες για να τσεπώνουμε τα λεφτά των άλλων, είναι ακατανόητο για τους “εκβιαστές” που καλούνται να επιβαρύνουν τους δικούς τους προϋπολογισμούς για να πουλάει “αξιοπρέπεια” η κ. Κωνσταντοπούλου, η κ. Μακρή και η παρέα της Αριστερής Πλατφόρμας. Δεν υπάρχει πλέον καμία αξιοπιστία και αυτό δεν αφορά μόνο τη κυβέρνηση του κ. Τσίπρα και του κ. Καμμένου. Αφορά όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις που υπέγραψαν συμφωνίες που ουδέποτε εφάρμοσαν. Καθυβρίζοντας μάλιστα τους δανειστές για αποτυχία και εσφαλμένα σχέδια.

Και αυτό συμβαίνει γιατί τόσο η παρούσα όσο και οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν προτεραιότητα τη διασφάλιση των συντεχνιών του δημοσίου. Ο ιδιωτικός τομέας έχει καταρρεύσει, η αγορά είναι νεκρή, αλλά αυτοί φροντίζουν το δημόσιο. Το πολιτικό σύστημα παραβλέποντας την πραγματικότητα μοιράζει υποσχέσεις, νέους διορισμούς, ενώ προσπαθεί με τεχνάσματα να παρεμποδίσει τις διαδικασίες ιδιωτικοποίησης φορέων και υπηρεσιών του δημοσίου.

Βρισκόμαστε λοιπόν στο σημείο ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ να αποδέχονται το τρίτο Μνημόνιο και να μοιράζουν “ευχαριστίες” στις ΗΠΑ και σε όσους εκ των εταίρων βοήθησαν, αλλά στο εσωτερικό αρνούνται να παραδεχθούν ότι τα μέτρα που θα πάρουν είναι χειρότερα από αυτά που μας έδιναν πριν από το δημοψήφισμα. Εν ολίγοις θέλουν τα χρήματα των “εκβιαστών” εκβιάζοντας τα κόμματα της αντιπολίτευσης να βάλουν πλάτη. Το απογοητευτικό είναι πως οι κυβερνώντες δεν διδάχθηκαν τίποτα από όσα προκάλεσαν με τη λανθασμένη τακτική που ακολούθησαν στις διαπραγματεύσεις. Και είναι απογοητευτικό γιατί είναι μια καλή ευκαιρία η χώρα να αλλάξει προσανατολισμό και τα κόμματα να αποκτήσουν ένα μίνιμουμ πλαίσιο εθνικής συνεννόησης.

Επί του παρόντος και εν μέσω κρίσης ο λαϊκισμός καλά κρατεί. Οι μεταναστεύσαντες ψηφοφόροι από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ που στράφηκαν μαζικά στο ΣΥΡΙΖΑ και εν μέρει στους ΑΝΕΛ και στη Χρυσή Αυγή, δεν θέλουν τη συμφωνία. Αρνούνται να παραδεχθούν ότι όσα τους έταξαν δεν μπορούν να τους τα δώσουν. Πιστεύουν ότι οι “πραξικοπηματίες”, και “εκβιαστές” ευρωπαίοι, παρεμποδίζουν τη κυβέρνηση να τηρήσει τις υποσχέσεις της. Προφανώς δεν μπορούν να πιστέψουν ότι η κυβέρνηση έχει πάψει προ πολλού να πιστεύει στις εξαγγελίες της. Παρ’ όλα αυτά, κι ενώ η πλειονότητα της κοινωνίας έχει αποδεχθεί ότι έφθασε το τέλος των ψευδαισθήσεων και των παραισθήσεων, αυτοί επιμένουν ότι η Ελλάδα-ακόμα και με εκλογές- μπορεί να γυρίσει στη ψεύτικη ευημερία του παρελθόντος.

Δεν μπορώ να προβλέψω τι θα κάνει ο κ. Τσίπρας ώστε να απεγκλωβιστεί από την παγίδα την οποία ο ίδιος έστησε για τους αντιπάλους του. Δεν μπορώ να υποθέσω πως θα διαχειριστεί τις τραγελαφικές εξελίξεις που ο ίδιος και ο κυβερνητικός του εταίρος δρομολόγησαν. Μπορώ όμως να παραδεχθώ ότι το πολιτικό του κεφάλαιο παραμένει σχετικά ανέπαφο. Δεν είναι βέβαια ούτε Ανδρέας Παπανδρέου ούτε Κωνσταντίνος Καραμανλής. Αν ήταν θα φαινόταν. Και κάτι τέτοιο δεν φαίνεται με βάση τους χειρισμούς του στο θέμα που προέκυψε με τους 32+6+1 στη ψηφοφορία. Η ουσία τώρα είναι να καταλάβουμε τι θα μπορούσε να συμβεί εφόσον η κυβέρνηση “δραπετεύσει” με εκλογές. Δεν θέλω να το σκέφτομαι. Όχι μόνο γιατί το δημοψήφισμα μας κόστισε γύρω στα 25 δισ., αλλά γιατί η όποια χρηματοδότηση θα διακοπεί και η χώρα θα καταρρεύσει. Αν το καταφέρουμε κι αυτό θα είμαστε άξιοι της τύχης μας.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μεγάλη συμμετοχή στο μνημόσυνο του Αλέξανδρου Υψηλάντη

Του Θοδωρή Ασβεστόπουλου… Επιμνημόσυνη δέηση για τον Αρχηγό της Φιλικής Εταιρείας Αλ. Υψηλάντη και τους αδερφούς του Δημήτριο, Γεώργιο και Νικόλαο, τελέστηκε παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, κ. Προκόπη Παυλόπουλου, στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών, επί της Στησιχόρου 6, πίσω από το Προεδρικό Μέγαρο. Το μνημόσυνο στην εκκλησία όπου φυλάσσονται[…]

Περισσότερα »

Το “πακέτο” στον επόμενο

Του Χάρη Παυλίδη… Ο Κοσμάς Σκούταρης, κλασική φιγούρα κομματάρχη της δεκαετίας του ’60, τον οποίον υποδύεται στη κωμωδία “Τζένη Τζένη” ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ανακαλύπτει ότι η κόρη του συνδέεται συναισθηματικά με τον αντίπαλο του “δικού” του υποψηφίου. Λόγοι ανωτέρας βίας τον υποχρεώνουν να τον εγκαταλείψει και να υποστηρίξει τον αγαπημένο[…]

Περισσότερα »

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *