Υπομονή… και μια λεμονιά θα ανθίσει στη γειτονία (!)

Του Νίκου Μπουρσινού

Πέραν των μεγάλων και σημαντικών που μονίμως -ήτοι ασχέτως της περίφημου κρίσεως, η οποία είναι έξοχη ευκαιρία για όσα δεν γίνονται- να δούμε κάνα – δυό μικρά της καθημερινότητας για να φανεί ότι, όντως, “εξ όνυχος τον λέοντα”;

Στήνεσαι στην ουρά, για να πληρώσεις τον λογαριασμό της ΔΕΗ. Στον εν λόγω λογαριασμό αναγράφεται: “προηγούμενο ανεξόφλητο πόσο Χ ευρώ”. Λες στην/στον ταμία: “Δεν υπάρχει ανεξόφλητο ποσό και για να σας το αποδείξω, έχω φέρει τον προηγούμενο λογαριασμό εξοφλημένο”. Απάντηση: “Ααα, θα τον πληρώσατε εκπρόθεσμα”.

Λες: “και έτσι να είναι κα να μην πρόλαβε να μπήκε στο σύστημα η εξόφληση, σας αποδεικνύω ότι δεν υπάρχει χρέος. Άρα πληρώνω τον πρόσφατο μείον την διαφορά του προηγούμενου λογαριασμού”. Απάντηση: “Δεν γίνετ’ έτσι! Θα πάτε στην πόρτα αριστερά, να σας αφαιρέσουν το ποσόν και μετά θα έρθετε”.

Πας στην περίφημη πόρτα, όπου είναι στημένοι καμμιά τριανταριά ταλαίπωροι συμπολίτες και ένας μόνον υπάλληλος γι ανά τους εξυπηρετήσει. Τι κάνεις; Στήνεσαι και συ ή περιμένεις να σου ‘ρθει ο επόμενος λογαριασμός, στον οποίον θα έχει απαλειφθεί το χρέος;  Ερώτηση: Γιατί στις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας αναγράφεται το πολύ απλό (σε σχέση με τυχόν προηγούμενα χρέη) “αγνοείστε το αν έχει εξοφληθεί”; Κοτζάμ ΔΕΗ δεν μπορεί να απλοποιήσει τη γραφειοκρατία της, μέσω της μηχανοργάνωσης;

Βεβαίως, υπάρχει η γνωστή ηλίθια απάντηση εκ μέρους πολλών “επαϊόντων”, αλλά και μαϊμουδιζόντων πολιτών: Να ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, για να έχουμε εξυπηρέτηση της προκοπής! Εκεί είναι το πρόβλημα; Εκεί είναι, ξαναρωτάω, ή στο ότι κάποιοι δεν κάνουν τη δουλειά τους (μιλώ για τους επιτελείς); Και μήπως δεν την κάνουν διότι ουδείς του ελέγχει; Άλλωστε, βλέπουμε και την περίφημη εξυπηρέτηση στον περιλάλητο ιδιωτικό τομέα, όπου αν μπορεί να λουφάρει ο (κακοπληρωμένος, ναι) υπάλληλος, τύφλα να’ χει το Δημόσιο; Εκτός αν κάποιοι παρατηρούν και κρίνουν επιλεκτικά.

Τέλος, γιατί είμαστε τόσο μαμούχαλοι, και δεν βάζουμε όλοι μια φωνή (αλλά όλοι μαζί), ώστε να ψιλοταρακούνηθούν κάποιοι; Ως που θα φτάσει αυτή η υπομονή; Ώσπου “μια λεμονιά ν’ ανθίσει στη γειτονία;” Αφού δεν ανθίζει, δεκαετίες τώρα, η ρημάδα… πόσο πια θα περιμένουμε;

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ENΦΙΑ ΔΡΑΜΑ!

του Δημήτρη Μάρδα,  Καθηγητή Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ Προσπαθούν να μαζέψουν 3,6 δις ευρώ με τον νέο φόρο επί της ακίνητης περιουσίας, τον γνωστό ΕΝΦΙΑ. Μέχρι πρότινος διαβάζαμε ότι ο ΕΝΦΙΑ θα απέδιδε στο κράτος 2,6 εκ. ευρω. Αίφνης, πριν το σοκ που προκλήθηκε μετά την ανακοίνωση των φόρων[…]

Περισσότερα »

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *