24 Απριλίου 1915: Αρχίζει η Γενοκτονία των Αρμενίων

Στα τέλη του 19ου αιώνα, οι Αρμένιοι, ένας πανάρχαιος χριστιανικός λαός της Μέσης Ανατολής, μοιράζονταν μεταξύ της Ρωσικής και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Στην τσαρική Ρωσία ζούσαν κάτω από ένα σχετικά ανεκτικό καθεστώς, αν και δεν έλειπαν κατά περιόδους μαζικοί εκρωσισμοί, αλλά στην Οθωμανική Αυτοκρατορία υφίσταντο τακτικά διωγμούς, όπως και οι άλλοι χριστιανικοί λαοί υπό την εξουσία των Τούρκων (Έλληνες, Ασσύριοι κλπ).

Με αφορμή την ανάδυση των εθνικών κινημάτων εκείνη την εποχή, ο Σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ Β’ υποπτευόταν τους Αρμένιους για αποσχιστικές τάσεις. Έτσι δεν δίστασε να προβεί σε άγριους διωγμούς εναντίον τους, με αποκορύφωμα τις σφαγές στο Σασούν το 1894 και τις μαζικές εκτελέσεις του 1895-1896,  οι οποίες στοίχισαν τη ζωή σε 300.000 Αρμένιους.

Η επικράτηση των Νεοτούρκων τον Ιούλιο του 1908, παρά τις αρχικές ελπίδες που γέννησαν οι εξαγγελίες τους, δεν άλλαξε την κατάσταση για τους χριστιανούς της αυτοκρατορίας. Αντί για τον σεβασμό των συνθηκών και την πραγμάτωση των μεταρρυθμίσεων, όπως είχε υποσχεθεί, το νέο καθεστώς προέβη σε νέους διωγμούς των Αρμενίων τον Απρίλιο του 1909 στα Άδανα και την ευρύτερη περιοχή της Κιλικίας.

Η συστηματική, όμως, εξόντωση των Αρμενίων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έγινε κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν οι Τούρκοι τάχθηκαν στο στρατόπεδο των Κεντρικών Δυνάμεων υπό την Γερμανία και την Αυστρο-Ουγγαρία.

Η εφαρμογή του σχεδίου του Υπουργού Εσωτερικών Ταλαάτ Πασά, άρχισε στις 24 Απριλίου του 1915, με τη σύλληψη 250 επιφανών Αρμενίων στην Κωνσταντινούπολη, οι οποίοι εκτελέστηκαν το ίδιο βράδυ. Η 24η Απριλίου έχει καθιερωθεί ως Ημέρα Μνήμης για την Αρμενική Γενοκτονία και τιμάται κάθε χρόνο από την Δημοκρατία της Αρμενίας και την Αρμενική διασπορά.

Αμέσως μετά άρχισαν ομαδικές σφαγές του αρμενικού λαού στην Ανατολική Μικρά Ασία. Χαρακτηριστικό είναι το τηλεγράφημα του Ταλαάτ στις 28 Απριλίου 1915 προς τους νομάρχες των περιοχών αυτών: «Αποφασίσθηκε να τεθεί τέρμα στο ζήτημα των Αρμενίων με εκτόπισίν τους στις ερήμους και την εξόντωση αυτού του ξενικού στοιχείου».

Έως το 1918 πάνω από 1,5 εκατομμύριο Αρμένιοι έχασαν τη ζωή τους ή αναγκάστηκαν να εκπατριστούν.

Η γενοκτονία του 1915 παρέμεινε ατιμώρητη από τη διεθνή κοινότητα, παρότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία, ως σύμμαχος των Κεντρικών Δυνάμεων, βρισκόταν στους ηττημένους του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Αδόλφος Χίτλερ μάλιστα τη χρησιμοποίησε ως παράδειγμα για να δικαιολογήσει το Εβραϊκό Ολοκαύτωμα. «Ποιος μιλάει σήμερα για τον αφανισμό των Αρμενίων;», διερωτήθηκε το 1939.

Η Τουρκία, ως διάδοχο κράτος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ποτέ δεν παραδέχτηκε τη Γενοκτονία των Αρμενίων. Αντίθετα υποστηρίζει ότι επρόκειτο για μία επιχείρηση καταστολής κατά εκείνων των Αρμενίων, που είχαν συνεργαστεί με τις ρωσικές δυνάμεις εισβολής στην ανατολική Τουρκία και ότι οι νεκροί δεν ξεπερνούσαν τις 300.000.

Τη Γενοκτονία των Αρμενίων έχουν αναγνωρίσει έως σήμερα 26 χώρες απ’ όλο τον κόσμο, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα και η Κύπρος όπως επίσης οι 48 από τις 50 πολιτείες των ΗΠΑ, τέσσερις περιοχές της Ισπανίας (Βασκωνία, Καταλονία, Βαλεαρίδες Νήσοι, Ναβάρα), η Σκωτία, η Ουαλία και η Βόρειος Ιρλανδία από τη Μεγάλη Βρετανία και δύο Πολιτείες της Αυστραλίας (Νέα Νότιος Ουαλία και Νότια Αυστραλία).

Επιμέλεια: Θοδωρής Ασβεστόπουλος

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Γνώμη: Ξεκινώντας (για) τη φοιτητική ζωή…

Της Νίκης Δαλιανά…  Με την ανακοίνωση των φετινών βάσεων δόθηκε τέλος στην αγωνία που είχαν πολλές οικογένειες, για το αν θα περάσει το παιδί τους σε κάποια σχολή, ποια θα είναι αυτή, αν θα είναι στην πόλη διαμονής ή σε κάποια άλλη πόλη με ό,τι δυσκολίες αυτό συνεπάγεται. Τώρα όμως[…]

Περισσότερα »

… Back to roots για την Εθνική ομάδα

Του Mιχάλη Κατσαφάδου… Άκουγα τις δηλώσεις του Μίχαελ Σκίμπε, πριν από το παιχνίδι της Εθνικής μας ομάδας με το Βέλγιο που μεταξύ άλλων ανέφερε ότι η Ελλάδα είναι μία ομάδα που αρνείται να χάσει. Σκέπτομαι σε πρώτο χρόνο. Για ποια Εθνική μιλάει; Γιατί η «παλιά» Ελλάδα των επιτυχιών, πράγματι δεν[…]

Περισσότερα »

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *