«Μηνύματα» από την 25η Μαρτίου

Του Συμεών Πεϊμανίδη

Τι μας διδάσκει, άραγε, η Εθνική μας επέτειος; Το προφανές είναι η εθνική ομοψυχία, που υπήρχε κατά τη διάρκεια της Ελληνικής επανάστασης, χωρίς βέβαια να παραβλέπουμε ότι υπήρξαν και στιγμές που η θετική έκβαση του αγώνα κινδύνεψε.

Η ιστορία, κατά τη γνώμη μου, δεν επαναλαμβάνεται. Μα θα μου αντιτείνετε το εξής: «Τούρκους πολεμήσαμε τότε, με τους Τούρκους τα έχουμε βάλει και τώρα». Η απάντηση εδώ είναι σχετικά απλή. Δεν επικρατούν οι ίδιες συνθήκες, όταν συντελούνται δύο (ή περισσότερα) γεγονότα σε διαφορετικές χρονικές περιόδους.

Οι συμβολισμοί είναι άλλο πράγμα. Παρ’ όλα αυτά, τα διδάγματα που λαμβάνουμε ως σύγχρονοι πολίτες από την ιστορία μας, οδηγούν στο να μην ξανακάνουμε τα ίδια λάθη.

 Αν, λοιπόν, μάθαμε κάτι από τον αγώνα για την εθνική παλιγγενεσία, είναι ότι δεν πρέπει να παραιτούμαστε. Το είδαμε, άλλωστε, αυτό να πραγματώνεται κατά την περίοδο της τελευταίας οικονομικής κρίσης, που όλοι ελπίζουμε να μην αναζωπυρωθεί. Συμπολίτες μας «παραιτήθηκαν» αυτοβούλως ή εξαναγκάστηκαν σε «παραίτηση». Αποστρέφονταν το οτιδήποτε, ακόμη και την ίδια τη ζωή.

Το ίδιο καλούμαστε να πράξουμε και στην παρούσα συγκυρία, καταπολεμώντας τον «αόρατο εχθρό»· Γιατί, ναι, η ομοψυχία και το θάρρος μας, παρότι κλεισμένοι ο καθένας στο σπίτι του, δοκιμάζεται. Ίσως με διαφορετικό τρόπο απ’ ότι το 1821 αλλά ο στόχος είναι περίπου ίδιος. Η ελευθερία, κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Επίσης, από το ’21 μαθαίνουμε να μην έχουμε αυτό που ονομάζω «ελαστικές συνειδήσεις», σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο. Εξηγούμαι: Κατά τη διάρκεια του αγώνα για απελευθέρωση υπήρξαν και διαμάχες μεταξύ Ελλήνων, οι οποίες εντάθηκαν μετά την επίτευξη του στόχου. Αποτελεί δύσκολη ιστορία για εμάς, αλλά πρέπει να τη γνωρίζουμε, ώστε να μην κάνουμε τα ίδια λάθη. Μια καλή ευκαιρία να στοχαζόμαστε και για αυτά είναι η σημερινή ημέρα.

 Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι ο διαμοιρασμός των γαιών (και όχι μόνο), που αποτέλεσε το μήλο της έριδος και η δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια. Ήρωες φυλακίστηκαν, άλλοι υιοθέτησαν διαφορετική στάση απέναντι στους συγχρόνους τους, κάποιοι θέλησαν να καρπωθούν περισσότερα από όσα τους αναλογούσαν και πάει λέγοντας.

Σαφώς, κάτι τέτοιο, τηρουμένων των αναλογιών, συμβαίνει και σήμερα. Τόσο σε ατομικό, όσο και σε συλλογικό επίπεδο, πρέπει, λοιπόν, να αποκτήσουμε μια πιο «στιβαρή» συνείδηση, προσδοκώντας το κοινό καλό. Ακόμη και οι πολιτικές μας δυνάμεις πρέπει να δουλέψουν προς αυτή την κατεύθυνση και να σταματήσουν να ορέγονται πολιτικούς χώρους, με τους οποίους ουδεμία σχέση έχουν.

Ομοψυχία, συνείδηση και θάρρος χρειαζόμαστε. Αυτά οφείλουμε να αντλήσουμε από τον αγώνα των προγόνων μας. Ας προσέξουμε όμως, να μην υποπέσουμε στα ίδια σφάλματα · Ας γίνουμε σοφότεροι, διαβάζοντας για το παρελθόν μας.

Χρόνια πολλά!

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Απειλούν να «κόψουν» την Ελλάδα στα δυο οι αγρότες

Κλείσιμο δρόμων από το μεσημέρι προγραμματίζουν και για τη Δευτέρα αγρότες και κτηνοτρόφοι στην Κεντρική Μακεδονία. Δίωροι αποκλεισμοί προγραμματίζονται από τις 12.00 έως τις 14.00 το μεσημέρι και ωριαίους ή και μεγαλύτερης διάρκειας σε ορισμένα μπλόκα από τις 19.00 μμ το απόγευμα. Στο χορό των κινητοποιήσεων που έχουν ξεκινήσει οι[…]

Περισσότερα »

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *