Home

ΡΟΗ  ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Από την Καμπούλ στο Μπόουλινγκ Γκριν του Κεντάκι-Η μικρή πόλη νέα πατρίδα για πρόσφυγες

0 σχόλια ΚΟΣΜΟΣ

Μετά από εξαντλητικά ταξίδια που τους οδήγησαν από την Καμπούλ στο Κατάρ, σε ευρωπαϊκές πόλεις και τέλος σε στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ, αφγανικές οικογένειες που διέφυγαν από τους Ταλιμπάν βρίσκονται πλέον σε μια μικρή πόλη στο Κεντάκι που εδώ και δεκαετίες υποδέχεται κατατρεγμένους πρόσφυγες.

Το Μπόουλινγκ Γκριν έχει καλωσορίζει κύματα προσφύγων εδώ και τέσσερις δεκαετίες. Από Καμποτζιανούς τη δεκαετία του 1980 και μετά  Βόσνιους τη δεκαετία του 1990, καθώς και Ιρακινούς, Βιρμανούς, και Κονγκολέζους και άλλους, οι οποίοι βοήθησαν να γίνει η πόλη των 72.000 κατοίκων ένας ποικιλόμορφο και οικονομικά ακμάζον τόπος.

Ο Ουαζίρ Χαν Ζαντράν ήταν αρχηγός μιας εκ των φυλών που πολέμησε πριν από 20 χρόνια ενάντια στο δίκτυο Χακάνι, την ισχυρή φατρία εντός των Ταλιμπάν. Πιο πρόσφατα συνεργάστηκε με μια μη κυβερνητική οργάνωση  και πάντα ήξερε ότι οι Ταλιμπάν θα έρθουν κάποια στιγμή για αυτόν.

Ο Ζαντράν λέει σήμερα πως Αμερικανοί έσωσαν τον ίδιο και την οικογένειά του, παίρνοντάς τους με ένα ελικόπτερο Σινούκ τον Αύγουστο και πηγαίνοντάς τους στο αεροδρόμιο της Καμπούλ. Μετά σε μια στρατιωτική βάση του Νέου Μεξικού, και ακολούθως τους μετέφεραν στο Μπόουλινγκ Γκριν στο Κεντάκι. Και εκεί γρήγορα κατάλαβε πως ήταν τυχεροί, καθώς μια νέα ζωή ξεκινούσε γι αυτούς.

«Είμαστε τόσο χαρούμενοι στο Μπόουλινγκ Γρκιν», λέει στο Reuteres ο 41χρονος πατέρας, ο οποίος έχει εξασφαλίσει ένα άνετο σπίτι και έστειλε τα παιδιά του στο σχολείο με τη βοήθεια της τοπικής υπηρεσίας επανεγκατάστασης, του International Center, που ιδρύθηκε το 1981.

«Επίσης, η τοπική κοινωνία μας στηρίζει και μας βοηθά να γνωρίσουμε τον πολιτισμό της», πρόσθεσε ο Ζαντράν.

Τα έξι παιδιά του μαθαίνουν τραγούδια στα αγγλικά, στέλνουν γράμματα στον Άγιο Βασίλη, πηγαίνουν στη βιβλιοθήκη και απολαμβάνουν παγωτό στο Baskin-Robbins.

Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών χειρίζεται σήμερα τη μεγαλύτερη εκκένωση προσφύγων από την περίοδο της λήξης του πολέμου του Βιετνάμ. Από τους σχεδόν 75.000 Αφγανούς που αναμένεται να εγκατασταθούν στην Αμερική, το Μπόουλινγκ Γκριν θα υποδεχθεί 350.

Υπάρχουν πολλές θέσεις εργασίας για νέους κατοίκους στην πόλη, που αποτελεί αγροτικό και μεταποιητικό κόμβο, ίσως περισσότερο γνωστό για το εργοστάσιο συναρμολόγησης που κατασκευάζει το πολυπόθητο σπορ αυτοκίνητο Corvette.

Οι Βόσνιοι, που τώρα αριθμούν περίπου 10.000 και κατέχουν πολλές εταιρείες, επιβεβαιώνουν τις καλές προοπτικές εργασίας όταν φτάσουν οι άδειες εργασίας των Αφγανών τους επόμενους μήνες.

«Το 2000 όταν ήρθα εδώ, έφτασα με λίγες βαλίτσες, δύο βρέφη και τη γυναίκα μου», λέει ο Ταχίρ Ζούκιτς, Βόσνιος από τη Σρεμπρένιτσα, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης της Taz Trucking, που σήμερα απασχολεί 100 άτομα και διαθέτει 140 φορτηγά.

«Είναι ένα καταπληκτικό μέρος για να ζει κανείς, με πολλές ευκαιρίες και μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις».

Για όσους δεν δούλεψαν με τους Αμερικανούς στο Αφγανιστάν, η εκμάθηση της γλώσσας θα μπορούσε να είναι το πιο δύσκολο κομμάτι της προσαρμογής στο νέο τους σπίτι, είπε ο Ζούκιτς. Αλλά πρέπει επίσης να μάθουν πώς λειτουργεί η Αμερική, πώς να οδηγούν, πώς να αποκτήσουν μια πιστωτική κάρτα. Ή τι πρέπει να κάνουν όταν πλησιάζει ένας ανεμοστρόβιλος.

Οι ανεμοστρόβιλοι μάλιστα που έπληξαν πριν μερικές ημέρες το Κεντάκι τρόμαξαν του Αφγανούς που ζουν στην μικρή πόλη. Ταράχτηκαν από τις σειρήνες στη μία τα ξημερώματα που τους θύμισαν τους ήχους πριν  από έναν βομβαρδισμό στην Καμπούλ και σοκαρίστηκαν από τα ξεριζωμένα δέντρα, τα σπίτια που διαλυθήκαν και τους θανάτους σε μια γειτονιά που φιλοξενούσε πολλούς μετανάστες.

«Ποτέ δεν είδαμε τέτοια καταιγίδα στη ζωή μας στο Αφγανιστάν, οπότε νιώσαμε ότι ήταν σαν να πηγαίναμε σε άλλον έναν πόλεμο», είπε ο Ζαντράν. «Αλλά ο Θεός μας έσωσε».

«Αυτός είναι ο τόπος μου»

Ο Φιράς Ματζίντ έφτασε στο Μπόουλινγκ Γκριν από τη Βαγδάτη μέσω του Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης το 2016.

Ο Ιρακινός πρόσφυγας ήρθε να επισκεφτεί έναν φίλο του και αποφάσισε πως «αυτός είναι ο τόπος για μένα».

Τώρα είναι συνιδιοκτήτης ενός παντοπωλείου που διαθέτει τρόφιμα από τη Μέση Ανατολή και την Ευρώπης.

«Η ποιότητα ζωής είναι υψηλότερη από ό,τι στις μεγάλες πόλεις», λέει ο Ματζίντ, ο οποίος απολαμβάνει τον καθαρό ουρανό, τον ανοιχτό ορίζοντα και την εικόνα των αγροκτημάτων που πλαισιώνουν το Μπόουλινγκ Γκριν, όπως επίσης την ισχυρή αγορά εργασίας, τα χαμηλά ενοίκια και την ιατρική περίθαλψη.

Ο Ματζίντ δηλώνει βέβαιος πως οι Αφγανοί θα λάβουν μεγάλη υποστήριξη επειδή όλοι είδαν τις εικόνες της χαοτικής εκκένωσης από την Καμπούλ.

Οι Ιρακινοί μπορούν να τους διδάξουν πράγματα, όπως πώς να πάρουν άδεια οδήγησης.

Το Μπόουλινγκ Γκριν είναι επίσης ένα μέρος που επιτρέπει στους πρόσφυγες να διατηρήσουν την ταυτότητά τους ενώ γίνονται Αμερικανοί – προσφέροντας ένα κοινωνικά συντηρητικό περιβάλλον για να μεγαλώσουν οικογένειες και να ασκήσουν τα θρησκευτικά τους κ καθήκντα.

Στην εκκλησία βαπτιστών του Φόρεστ Παρκ, πρόσφυγες από το Κονγκό έχουν δώσει νέα πνοή στην κοινότητα.

Οι υπηρεσίες λατρείας και η μελέτη της Γραφής μεταφράζονται στα Σουαχίλι και μερικές φορές πραγματοποιούνται σε αυτήν τη γλώσσα.

«Λατρεύουμε το ευαγγέλιο τους», είπε ο επικεφαλής της εκκλησίας Μάικ Γκίβενς και η εκκλησία μεταφράζει τους ψαλμούς, ώστε όλοι να ακούσουν το μήνυμα.

«Η κοινότητά μας έχει αλλάξει, οπότε αν δεν προσεγγίσουμε πληθυσμό των μεταναστών, η εκκλησία μας δεν θα επιβιώσει», πρόσθεσε ο Γκίβενς.

Πίσω στο σπίτι του Ζαντραν, τα παιδιά του φαίνεται να προσαρμόζονται γρήγορα στη νέα κουλτούρα. Η μεγαλύτερη, η Ζουλέικα διδάσκει στα αδέρφια της ένα τραγούδι στα αγγλικά με τους στίχους «What are you thankful for?» (Για τι είσαι εύγνωμον;)

Καθώς επικροτούν την απόδοση τους, η αδερφή τους χαμογελά πλατιά.

Κανάλι Ένα, 90,4fm, Κ.Π

Σχετικά Αρθρα

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται.

Ετικέτες:, , ,