Home

ΡΟΗ  ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αποκλειστικό: H Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους καλεσμένη της Προέδρου της Δημοκρατίας

0 σχόλια ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Του Σπύρου Μιχαλόπουλου

Η Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους προσκλήθηκε στην εκδήλωση της 47ης επετείου για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στις 24 Ιουλίου, από την Κατερίνα Σακελλαροπούλου ,σε μια κίνηση συμβολισμού και ουσίας.

Η ταλαντούχα και δημοφιλής ηθοποιός, με την σημαντική καριέρα στο θέατρο και την τηλεόραση, είναι ένα από τα κεντρικά πρόσωπα του ελληνικού  κινήματος metoo και από τους  καλλιτέχνες που πρωτoστάτησαν καταγγέλοντας  με θάρρος περισταστικά σεξουαλικής και λεκτικής βίας. Η Άννα Μαρία ήταν από εκείνες που μίλησαν πρώτες για να ανοίξουν στη συνέχεια σφραγισμένα στόματα και να γίνουν καταγγελίες για σεξουαλικά εγκλήματα.

Σε μια χρονιά που τα περιστατικά γυναικοκτονίας, ενδοοικογενειακής βίας, οι αποκαλύψεις για κατάχρηση εξουσίας, σεξουαλική εκμετάλλευση, σωματική ή λεκτική βία συγκλόνισαν την κοινή γνώμη, προσκλήθηκαν εκπρόσωποι Γυναικείων Οργανώσεων, δομών Κοινωνικής Πρόνοιας Θυμάτων Βίας και Προστασίας Ανηλίκων, καθώς και τα μέλη της Επιτροπής Διαμόρφωσης Εθνικής Στρατηγικής για την Ισότητα των ΛΟΑΤΚΙ+.

Στο πλαίσιο αυτό η Πρόεδρος της Δημοκρατίας κάλεσε και την ταλαντούχα ηθοποιό Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους, μητέρα δυο παιδιών και από τις ηθοποιούς εκείνες οι οποίες είναι αδιαπραγμάτευτη σε ζητήματα ισότητας, δικαιοσύνης και αξιοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Θυμίζουμε ότι τον περασμένο Φεβρουάριο η Άννα Mαρία Παπαχαραλάμπους μαζί με συναδέλφισσες της Λένα Δροσάκη και Πηνελόπη Αναστασοπούλου κατήγγειλαν τον Πέτρο Φιλιππίδη για προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας, ενώ οι δικές τους καταθέσεις άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου και ακολούθησαν νέες καταγγελίες στην Εισαγγελία με αποτέλεσμα ο, μέχρι πρότινος, κραταιός ηθοποιός και σκηνοθέτης να λογοδοτεί στη Δικαιοσύνη  αντιμετωπίζοντας κατηγορίες για βιασμό και δύο απόπειρες βιασμού.

Η Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους δεν κρύφτηκε εκείνη την περίοδο καταγγέλοντας  στο πειθαρχικό του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών όσα έζησε από τον Πέτρο Φιλιππίδη κατά τη διάρκεια της συνεργασίας τους στην παράσταση ”Οι Ηλίθιοι” του Neil Simon, που ανέβηκε στο Θέατρο Βρετάνια το 2000 όταν εκείνη ηταν 24 ετών.

Η κατάθεση της, μάλιστα, είδε και το φως της δημοσιότητας:

«Το έτος 2000, σε ηλικία 24 ετών, συνεργάστηκα με τον καταγγελλόμενο στο πλαίσιο της παράστασης Οι Ηλίθιοιτου συγγραφέως Neil Simon, που ανέβηκε στο Θέατρο Βρετάνια, σε παραγωγή του κ. Κάρολου Παυλάκη. Στην παράσταση συμμετείχαν, πλην εμού και του καταγγελλομένου, οι συνάδελφοι Νίκη Παλληκαράκη, Βίλμα Τσακίρη, Γιώργος Γαλίτης, Βασίλης Ρίσβας, Δημήτρης Καραμπέτσης, Αντώνης Κρόμπας, Ντίνος Καρύδης και άλλοι.

 Κατά τη διάρκεια της συνεργασίας μας, ο καταγγελλόμενος σταδιακά με απομόνωσε, με διάφορα τεχνάσματα και δικαιολογίες, από τα υπόλοιπα μέλη του θιάσου και φρόντισε, εν αντιθέσει με τις υπόλοιπες γυναίκες συναδέλφους που συμμετείχαν στην παράσταση, να έχω δικό μου προσωπικό καμαρίνι, με την πρόφαση (όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων) ότι θα ερμήνευα τον βασικό γυναικείο ρόλο του έργου. Το καμαρίνι αυτό βρισκόταν ακριβώς δίπλα στο δικό του.

Μέσα στον χώρο του καμαρινιού μου, του οποίου κλειδιά διατηρούσε ο ίδιος στην κατοχή του καθ’ όλο το χρονικό διάστημα της συνεργασίας μας, μπαινοβγαίνοντας στο καμαρίνι μου χωρίς να χτυπά την πόρτα μου και ορισμένες φορές κλειδώνοντας την πόρτα πίσω όπως έμπαινε, ο καταγγελλόμενος προέβη επανειλημμένα σε σοβαρές πράξεις προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειάς μου και όχι μόνο, εκμεταλλευόμενος το νεαρό της ηλικίας μου, την ανάγκη μου να εργαστώ και τον φόβο που μου είχε εμφυσήσει. Πέραν των εν λόγω πράξεων, με τις οποίες προσέβαλε κατ’ εξακολούθηση τη γενετήσια αξιοπρέπειά μου και μέσα στο πλαίσιο της νοσηρής επιθυμίας του να με μειώνει και να με ταπεινώνει συστηματικά με διάφορους τρόπους, αρκετές φορές εισερχόταν στο καμαρίνι μου, ενώ βρισκόμουν μέσα σε αυτό με κλειστή την πόρτα, κατέβαζε το παντελόνι του και ουρούσε επιδεικτικά στον νιπτήρα του καμαρινιού μου, ο οποίος βρισκόταν ακριβώς πίσω από εκεί που καθόμουν (σημειώνω δε ότι ο ίδιος είχε τουαλέτα στο δικό του καμαρίνι).

 Επίσης, ο καταγγελλόμενος με παρενοχλούσε εκτός θεάτρου με διάφορους τρόπους, όπως παρακολουθώντας με και προκαλώντας μου έτσι μια συνεχή ανησυχία, που έφτανε μερικές φορές στα όρια του τρόμου, αφού ειλικρινά δεν ήξερα ποια θα ήταν η επόμενη κίνησή του και φοβόμουν ότι είναι ικανός για τα πάντα, όπως μου είχε αποδείξει με τις πράξεις του. Παράλληλα, κατά τη διάρκεια της παράστασης μου δημιουργούσε έναν διαρκή φόβο ώστε να πρέπει πάντοτε να τρέχω για να βγω στη σκηνή, διότι εάν αργούσα έστω και ένα δευτερόλεπτο, εκμεταλλευόμενος τη σκηνοθετική του ιδιότητα, μου επετίθετο λεκτικά και με μείωνε. Ακόμα, κατά τη διάρκεια των στιγμών που υπήρχε μεταξύ του χαρακτήρα που υποδυόμουν και του δικού του κάποιο φιλί, εκείνος με φιλούσε με βία, χρησιμοποιώντας τη γλώσσα του, μπροστά σε ένα έκπληκτο κοινό, το οποίο συνήθως αντιδρούσε με ένα επιφώνημα απέχθειας.

 Ακόμα όμως και σήμερα, μετά από τόσα χρόνια, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν μίλησα εγκαίρως, λέγοντας όλη την αλήθεια, στους δικούς μου ανθρώπους, που θα μπορούσαν να με έχουν προστατεύσει. Αν μπορώ έστω και τώρα να δώσω μια εξήγηση, πάνω απ’ όλα στον εαυτό μου, είναι ότι η ντροπή, η ενοχή και ο φόβος που ένιωθα κυριολεκτικά με είχαν παραλύσει.

 Το συγκεκριμένο έργο μάλιστα δεν δικαιολογεί ούτως ή άλλως μια τέτοια σκηνική συμπεριφορά, αφού πρόκειται για μια τρυφερή ιστορία. Οταν του ζητούσα με ευγενικό τρόπο μήπως μπορούν τα φιλιά αυτά να γίνονται με άλλον, πιο θεατρικό τρόπο, εκείνος μου απαντούσε: ”Εγώ είμαι σκηνοθέτης, εγώ αποφασίζω”! Ιδίως όταν έρχονταν συγγενείς και φίλοι μου να με δούνε στην παράσταση, πριν βγούμε στη σκηνή, του ζητούσα θερμή παράκληση να σταματήσει να το κάνει, όμως αυτός με αγνοούσε επιδεικτικά. Την ίδια μάλιστα συμπεριφορά αλλά και χειρότερη επεδείκνυε όταν ερχόταν ο τότε σύντροφός μου (τον οποίο και είχε γνωρίσει) να δει την παράσταση, πιάνοντάς με διαρκώς σε διάφορα σημεία του σώματός μου και δίνοντάς μου με ακόμη μεγαλύτερο πάθος αυτά τα πιεστικά και ανάρμοστα φιλιά ενώπιόν του. Προφανώς όλο αυτό του δημιουργούσε ένα νοσηρό αίσθημα υπεροχής. Το γεγονός αυτό με είχε αναγκάσει να ζητάω σε δικούς μου ανθρώπους να μην έρχονται στην παράσταση (μήπως και η συμπεριφορά του μετριαστεί), τους ζητούσα όμως κάθε φορά να με περιμένουν έξω από το θέατρο το βράδυ, ώστε να μπορώ να φύγω χωρίς να με παρενοχλήσει ο καταγγελλόμενος.

 Υπό αυτό το καθεστώς τρόμου και βίας έζησα καθ’ όλη τη διάρκεια της θεατρικής σεζόν, δηλαδή για περίπου επτά μήνες, φοβούμενη να μιλήσω στους δικούς μου αλλά και στους φίλους μου, στους οποίους έλεγα μόνο κάποια πράγματα για τις δυσκολίες της συνεργασίας μας με τον καταγγελλόμενο, τα προβλήματα του χαρακτήρα του και την εμμονή του με το πρόσωπό μου, δίχως όμως να μπαίνω σε λεπτομέρειες. Μόνο σε ελάχιστους φίλους μου είχα εκμυστηρευτεί κάποια από τα πιο σοβαρά και τραυματικά περιστατικά. Ξεκίνησα να κάνω συστηματική χρήση αλκοόλ προκειμένου να αντεπεξέλθω σε όσα τραυματικά βίωνα. Ξεκινούσα να πίνω, καθημερινά, λίγες ώρες προτού πάω στο θέατρο, ώστε να μπορώ, όπως εσφαλμένα τότε νόμιζα, να διαχειριστώ με λιγότερο πόνο την κατάσταση που βίωνα.

 Κάποια στιγμή βρήκα το θάρρος να απευθυνθώ στον παραγωγό της παράστασης, κ. Παυλάκη, στον οποίο ζήτησα, ευρισκόμενη σε ιδιαίτερα φορτισμένη ψυχική κατάσταση, να αποχωρήσω από την παράσταση, γιατί δεν άντεχα άλλο. Αυτός δεν φάνηκε να εκπλήσσεται, με άκουσε με προσοχή και μου είπε ότι θα ήταν πολύ δύσκολη μια αντικατάσταση σε εκείνο το χρονικό σημείο και θα δημιουργούσε μεγάλο πρόβλημα στην παράσταση. Και τούτο διότι δεν μπορούσα φυσικά να βγω να πω δημοσίως τον λόγο που θα αποχωρούσα και φοβόμουν ότι θα μου χρεωνόταν, στα μάτια των τρίτων και του κόσμου, το κατέβασμα μιας πετυχημένης παράστασης. Αλλά πάνω απ’ όλα φοβόμουν και πιθανά άλλα αντίποινα που ίσως να είχα εκ μέρους του καταγγελλομένου, τον οποίο κυριολεκτικά έτρεμα. Γι’ αυτό τον λόγο και δεν είπα τίποτα, πράγμα που μετανιώνω, με βάση την εμπειρία ζωής που έχω σήμερα, σε μια άλλη ηλικία και με πολύ περισσότερες προσλαμβάνουσες παραστάσεις. Ακόμα όμως και σήμερα, μετά από τόσα χρόνια, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν μίλησα εγκαίρως, λέγοντας όλη την αλήθεια, στους δικούς μου ανθρώπους, που θα μπορούσα να με έχουν προστατεύσει. Αν μπορώ έστω και τώρα να δώσω μια εξήγηση, πάνω απ’ όλα στον εαυτό μου, είναι ότι η ντροπή, η ενοχή και ο φόβος που ένιωθα κυριολεκτικά με είχαν παραλύσει».

Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαρόπουλου επιδεικνύει άμεσα αντανακλαστικά στην προάσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Όταν ξέσπασε η λαίλαπα των αποκαλύψεων μίλησε ,τόσο  θεσμικά όσο και ως γυναίκα,  για την ανάγκη να υποστηριχτούν τα θύματα και να αποδοθεί δικαιοσύνη.

Γι’ αυτό το λόγο, άλλωστε, η Σοφία Μπεκατώρου είναι επίσης καλεσμένη για το θάρρος που επέδειξε να καταγγείλει τη σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη το 1998, από αντιπρόεδρο του ΕΙΟ και εκπρόσωπο της ιστιοπλοΐας στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, Αριστείδη Αδαμόπουλο.

Οι αποκαλύψεις της Μπεκατώρου ευαισθητοποίησαν την ελληνική κοινωνία, ενώ ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλης Πλιώτας, ζήτησε την επαγρύπνηση των εισαγγελιών αναφορά με υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης, με αφορμή της καταγγελίες της Σοφίας Μπεκατώρου.

Η κα Σακελλαρόπουλου, μόλις την περασμένη εβδομάδα, σε εκδήλωση για για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας  έδωσε σαφές μήνυμα “Η προάσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και του τελευταίου πολίτη είναι μονόδρομος για την αποτελεσματική καταπολέμηση της βίας, τη βελτίωση της απονομής δικαιοσύνης και την άμβλυνση των κοινωνικών ανισοτήτων. Θα χρειαστεί χρόνος και μεγάλη προσπάθεια για να εξαλειφθούν τα στερεότυπα που πηγάζουν από την ανισότητα των φύλων, που συχνά στιγματίζουν το θύμα και όχι τον ένοχο, και που δημιουργούν συλλογική ανεκτικότητα απέναντι σε πράξεις ηθικά και ποινικά κολάσιμες. Για τον λόγο αυτό, οφείλουμε όλοι να συνδράμουμε και να ενισχύσουμε με κάθε τρόπο τον δύσκολο αγώνα των θυμάτων. Έχετε φωνή. Είμαστε δίπλα σας και σας στηρίζουμε” .

Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα υποδεχθεί στον κήπο του Προεδρικού Μεγάρου τους πολιτικούς αρχηγούς, υπουργούς, βουλευτές, αντιστασιακούς, εκπροσώπους των Γραμμάτων και του Πολιτισμού, καθώς και προσκεκλημένους από τον χώρο της υγείας-ήρωες της πρώτης γραμμής λόγω της πανδημίας.

Επιλογή της προέδρου της Δημοκρατίας είναι να εκπροσωπηθεί όλο το φάσμα της Κοινωνίας των Πολιτών. Επιστήμονες που αναπτύσσουν πρωτοπόρες τεχνολογίες στους τομείς του Περιβάλλοντος, της Υγείας, της Γενετικής. Επαγγελματίες από τον παραγωγικό τομέα της οικονομίας που διακρίνονται στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως οινοποιοί, βιοτέχνες και αγρότες. Καθηγητές σχολείων από την ενδοχώρα και τα ακριτικά μας νησιά, οι οποίοι δοκιμάστηκαν με την εξ αποστάσεως εκπαίδευση, καθώς και μαθητές που διέπρεψαν στις Πανελλήνιες Εξετάσεις. Αθλητές αλλά και πρόσφυγες και μετανάστες, οι οποίοι έχουν καταφέρει να ενσωματωθούν στην ελληνική κοινωνία.

Ανάμεσα στους προσκεκλημένους θα είναι μεταξύ άλλων η Μάγδα Φύσσα, η Σταυρούλα Αξαρλιάν, ο Γιώργος Μομφεράτος και η  Αναστασία Μήλιου.

Παρούσα στον εορτασμό θα είναι και η Φανή Μπαχαρίδου, προεδρος του Συλλόγου Γυναικων Ν. Βυσσας Έβρου, που έφτιαχνε μάσκες και τις διένειμε στους υγειονομικούς της περιοχής και στα σώματα ασφαλείας.

Ο δημοφιλής αθλητής Βασίλης Σπανούλης επίσης θα δώσει το παρών.

Η εκδήλωση θα πλαισιωθεί από τα ξύλινα και χάλκινα πνευστά της Εθνικής Συμφωνικής Ορχήστρας της ΕΡΤ.

Σχετικά Αρθρα

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *