Δεύτερο Lockdown: “Μα γιατί νιώθω έτσι;”

Της Νίκης Δαλιανά*

Με την πανδημία να βρίσκεται σε έξαρση και με το δεύτερο lockdown να παίρνει παράταση, γίνεται ολοένα και μεγαλύτερος λόγος για τις συνέπειες που έχει αυτή η κατάσταση στην ψυχολογία και στην καθημερινότητα μας.

Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο, πως σύμφωνα με τα προκαταρκτικά αποτελέσματα της Παγκόσμιας Μελέτης Υγείας και Λειτουργικότητας σε Περιόδους Μεταδοτικών Λοιμώξεων (Μελέτη COH-FIT), στην Ελλάδα η ψυχολογική επιβάρυνση είναι μεγαλύτερη συγκριτικά με την επιβάρυνση που έχει ο ιός covid-19 σε άλλες χώρες.

Όπως ανέφερε το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης η Μελέτη COH-FIT έχει στόχο τη διερεύνηση παραγόντων που επηρεάζουν τη σωματική και ψυχική υγεία σε καιρούς μεταδοτικών λοιμώξεων και περιοριστικών μέτρων και την αναγνώριση προστατευτικών παραγόντων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην ανάπτυξη στρατηγικών πρόληψης και παρέμβασης κατά την πανδημία του ιού COVID-19 αλλά και μελλοντικά, σε περίπτωση εμφάνισης άλλων καταστάσεων πανδημίας.

Στην μελέτη αυτή λοιπόν, στην οποία έχουν συμμετάσχει μέχρι στιγμής 113.058 άτομα από 148 χώρες, για την Ελλάδα φάνηκε πως η πλειονότητα των συμμετεχόντων/συμμετεχουσών (72%) ανέφερε επιδείνωση του στρες τις τελευταίες δύο εβδομάδες πριν από τη συμπλήρωση του ερωτηματολογίου συγκριτικά με το ανάλογο διάστημα πριν από την πανδημία.

Η αύξηση αυτή παρατηρήθηκε σε όλες τις ηλικιακές ομάδες των ενηλίκων που μελετήθηκαν (νεαροί ενήλικες: 18-39 ετών, άτομα μέσης ηλικίας:40-64 ετών, ηλικιωμένοι +65 έτη) αλλά οι ηλικιωμένοι ήταν αυτοί που, περίπου, στο σύνολό τους παρουσίασαν μια τέτοια σημαντική αύξηση αυτών των αρνητικών ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων, που φτάνει ως και το 96%. Επιδείνωση ακόμη παρατηρήθηκε στον θυμό και την μοναξιά.

Γιατί είναι τόσο έντονη όμως αυτή η ψυχολογική επιβάρυνση;

Είναι γνωστό πως οποιαδήποτε μη γνώριμη κατάσταση προκαλεί αβεβαιότητα και ανησυχία. Βρεθήκαμε ξαφνικά να πρέπει παγκοσμίως να αντιμετωπίσουμε μία κρίση με πολλές προεκτάσεις.

Αρχικά, το γεγονός ότι απ’ την έναρξη της πανδημίας υπήρξαν αρκετές αντιφατικές πληροφορίες, που κυρίως οφείλονταν στην πλειοψηφία τους στην έλλειψη γνώσεων και τα χαρακτηριστικά και τον τρόπο δράσης ενός νέου ιού.

Βέβαια, ήταν αρνητικό το γεγονός ότι αρκετές φορές κάποια μέσα μαζικής ενημέρωσης αναπαρήγαγαν μη διασταυρωμένες πληροφορίες ή πληροφορίες με μεγενθυμένες λεπτομέρειες, δημιουργώντας έτσι ένα κλίμα διάχυτης τρομοκρατίας.

Οι περιορισμοί που κρίθηκαν απαραίτητοι και οι αλλαγές στην καθημερινότητα, σε συνδυασμό με τον φόβο και την αβεβαιότητα δημιούργησαν μία αναστάτωση.

Όλες οι αλλαγές τρομάζουν, ακόμα και οι πιο μικρές ή ακόμα και οι ευχάριστες κάποιες φορές.

Αν λοιπόν ξαφνικά κάποιος βρεθεί να ανησυχεί για την υγεία τη δική του και των ανθρώπων του, να ανησυχεί για το αν θα υπάρξει τελικά κάποια λύση σε όλο αυτό, για το αν θα επανέλθει ποτέ η καθημερινότητα όπως την ξέραμε, αν θα συνεχίσει να έχει δουλειά, αν θα συνεχίσει να έχει τα προς το ζειν και φτάσει στο σημείο να μην ανησυχεί πλεον απλώς και μόνο για μία αλλαγή, αλλά για την επιβίωση του, τότε είναι φυσικό οι επιπτώσεις στην ψυχολογία να είναι ανάλογες.

Στο πρώτο lockdown, αυτό που είδαμε να επικρατεί ήταν ο φόβος για το τι θα συμβεί τόσο στην υγεία όσο και στην οικονομία. Στο τωρινό lockdown, υπάρχει ο φόβος αλλά ίσως αυτή τη στιγμή έρχεται να προστεθεί και ο “φόβος της επανάληψης”. Αρκετοί άνθρωποι περάσανε πολύ δύσκολα κατά την περίοδο της πρώτης καραντίνας.

Απομονώθηκαν, ένιωσαν αβοήθητοι, αγχώθηκαν σε βαθμό πιθανόν μη λειτουργικό. Με το δεύτερο λοιπόν lockdown έρχεται και ο φόβος του “τι θα γίνει αν ξαναπεράσω τα ίδια; “ “θα μπορέσω να το διαχειριστώ δεύτερη φορά;” , “θα αντέξω;”, “πόσο θα κρατήσει αυτή τη φορά;”.

Σε αυτά τα ερωτήματα είναι δύσκολο να απαντήσει κανείς γιατί αφορούν το μέλλον. Εστιάζοντας λοιπόν στο μέλλον αυτό που γίνεται είναι να ενισχύουμε τις ανησυχίες μας και το αίσθημα αβοηθητότητας που δημιουργεί η μη δυνατότητα αλλαγής μία κατάστασης.

Σίγουρα σε κάποιο βαθμό, επηρεάζει ο καιρός και γενικότερα η εποχή. Είναι γνωστό πως όταν αρχίζει να νυχτώνει νωρίτερα, αρχίζει να χαλάει ο καιρός, αρχίζει να μπαίνει ο χειμώνας κάποιοι αντιμετωπίζουν τη λεγόμενη εποχιακή κατάθλιψη.

Επίσης, κάποιους τους μελαγχολεί ο ερχομός των εορτών, καθώς δεν είναι για όλους πάντα οι γιορτές το ίδιο ευχάριστες. Ένα νέο lockdown λοιπόν αυτή την εποχή ενισχύει αυτή την πιθανή κατάθλιψη.

*H Νίκη Δαλιανά είναι Σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού. Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Σταδιακή ύφεση της κακοκαιρίας με πολλά προβλήματα

Σταδιακή ύφεση παρουσιάζουν τα καιρικά φαινόμενα ωστόσο παραμένουν τα προβλήματα από τις χιονοπτώσεις, το τσουχτερό κρύο και τον παγετό. Νέα ραγδαία επιδείνωση από την Δευτέρα με πολικές θερμοκρασίες. Στην Αττική κλειστές παραμένουν η Πάρνηθος από το τελεφερίκ και πάνω λόγω της χιονόπτωσης, η Φυλής από την Μονή Κλειστών προς τα[…]

Περισσότερα »

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *