Επική αποστολή στην Κριμαία

Αποστολή: Πέτρος Κασιμάτης – Νίκος Μπαρδούνιας

Ήταν θέμα χρόνου να ανοίξουν τα μπουκάλια και το νέκταρ των Ελλήνων Θεών να γεμίσει τα ποτήρια μας.

Δεν είμασταν στην Ελλάδα, αλλά σε ένα προκεχωρημένο φυλάκιο της. Στη γη της Κριμαίας. Στην  Δημοκρατία που ενώνεται με δεσμούς αλληλεγγύης και τελευταία με δεσμούς αίματος και περιπέτειας με τη μητέρα Ρωσία. Αποσχισθεν  κομμάτι από την Ουκρανία , αλλά όλοι εδώ λένε πως είναι Ρώσοι. Όλοι λένε πως εδώ ήταν και είναι Ρωσικό έδαφος. Ας είναι. Τις τύχες των ανθρώπων τις καθορίζουν οι λαοί. Οι αυτόχθονες.

Εμείς εδώ αναζητάμε το αρχαίο κάλλος , την αίγλη των αιώνων, το Βυζάντιο και τις Σκυθικές επελάσεις, το βαρβαρισμό των Ταταρων. Μυθικά ονόματα ανακατεμένα με την Ιστορία. Συμφερούπολη ( η πρωτεύουσα), αρχαία Ταυρίδα, Σεβαστούπολη, Θεοδοσία, Χερσωνα, Γιάλτα η Γιαλός.

Σε ολόκληρη την Κριμαία ζουν πάνω από 4000 οικογένειες Ελλήνων . Στο Ταυρικο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Βερναντσκι της Συμφερούπολης λειτουργεί έδρα Ελληνικής λογοτεχνίας.  Το κρατίδιο (σε ειδικό καθεστώς) εχει 75 βουλευτές (μεταξύ τους και ο Γιάννης Σόνους) ,έχει Πρωθυπουργό τον Σεργκει Αξιονοφ και κυβέρνηση ενώ ο Αντιπρόεδρος Μουραντοφ είναι ένας θερμός φιλέλληνας ,μιλά καλύτερα από πολλούς Έλληνες τα Ελληνικά (ήταν επι χρόνια πρέσβης στην Κύπρο) και είναι ο προνομιακός συνομιλητής του Πούτιν. Σε αυτό το μικρό κομμάτι γης με τη συγκλονιστική ιστορία ,σήμερα, οι γενικές αποφάσεις λαμβάνονται από τη Μόσχα.

Η αρχαία Ταυρίδα , γνωστή σε πολλούς από την τραγωδία του μέγιστου Ευριπίδη «Ιφιγένειας εν Ταυροις» διαθέτει περισσότερα από 300 πολιτιστικά μνημεία (μόνον 200 από αυτά βρίσκονται στη Σμφερούπολη) ενώ οι κάτοικοι της είναι ευσεβείς Χριστιανοί, οι γυναίκες είναι υπερήφανες κι ευθυτενείς καθώς πανέμορφες διασχίζουν τους δρόμους, οι γέροντες είναι σοφοί.

Από τα γέλια του Διονύσου καθώς άνοιγαν τα κρασιά να μας κατευοδώσουν βρεθήκαμε στα μονοπάτια του Πάνα. Ελληνικό έδαφος γαρ. Με συναρπαστικά ελληνικά μνημεία παντού. Ένας βοσκός έξω από τη Συμφερούπολη μας έγνεψε φιλικά και μοιράστηκε μαζί μας το δείπνο του . Ζυμωτό ψωμί, γάλα, τυρί και οπωροκηπευτικών από το μποστάνι του. Πιστός στην αρετή της φιλοξενίας -σχεδόν Έλληνας των αρχαίων χρόνων- μας άφησε και χαϊδέψαμε τα πρόβατα, μα έμαθε πως πήζει το γάλα κάτι απ’ αυτά που ακούμε στα υπέροχα ταπεινοχωρια της Ελληνικής υπαίθρου. Κι όμως είμαστε μίλια μακριά. Τόσο μακριά μα και τόσο κοντά….

Ο Ελληνικής καταγωγής βουλευτής Γιάννης Σόνους μας μίλησε για ευκαιρίες και για επενδύσεις που θα μπορούσαν να γίνουν στην Κριμαία από Έλληνες καθώς η γη , η ενέργεια, τα κόστη είναι μικρότερα απ’ ότι στην Ελλάδα ενώ είναι και φθηνότερα τα εργατικά χέρια. Μας μίλησε για δεκάδες έργα που γίνονται σε ολόκληρη την Κριμαία προκειμένου αυτή η ιστορική γωνιά της γης να αποκτήσει το προφίλ μιας περιοχής που ζει στο μέλλον.

Κοντά του μια δυναμική γυναίκα η εκπρόσωπος Τύπου του Κοινοβουλίου της Κριμαίας η Χριστίνα Πόπκοβα μας ενημέρωνε για τη Βουλή της Κριμαίας και το έργο του Πρόεδρου της Αντρειβιτς Κωνσταντινοφ.

 

Η πρώτη εξόρμηση

Η βροχή ήταν δυνατή και ο ήχος της  άγγιζε με αγάπη  τα αυτιά των ρομαντικών που θεωρούν ότι η βροχή αποτελεί ένα είδος θείου δώρου όταν ταξιδεύεις… Η Ναός του Αλέξανδρου Νεβσκι , που βρίσκεται απέναντι από το ξενοδοχείο « Ουκραίνα» που καταλύσαμε,  μεγαλοπρεπής “υποδεχόταν” τους δεκάδες πιστούς που παρά τη δυνατή βροχή καρτερικά περίμεναν τη σειρά τους για να μπουν μέσα. Στη γωνία ένας ηλικιωμένος έπαιζε με το βιολί του το γνωστό τραγούδι « νύχτες της Μόσχας» ενώ ο τροχονόμος που στεκόταν στην μέση της οδού Α Νεβσκι ματαίως προσπαθούσε, υπό βροχή, να ελέγξει την κίνηση των οχημάτων.

Ανάμεσα στους… βρεγμένους – κυριολεκτικά-  πολίτες που προσπαθούσαν να  πάνε στις δουλειές τους βρεθήκαμε και εμείς, οι « Δύο ρεπόρτερ» και το ” Κανάλι 1″ 90,4, πρώτη μέρα της αποστολής μας στην Συμφερούπολη, πρωτεύουσα της Κριμαίας. Θέλαμε , «εξ ιδίων» να κάνουμε μια πρώτη «ανίχνευση» της πόλης, να έρθουμε σε επαφή με τους πολίτες και να μιλήσουμε για τη ζωή τους.

Δεν χρειάσθηκε να περιμένουμε και πολύ  στην βροχή… Σταματήσαμε το πρώτο ταξί που βρήκαμε και αρχίσαμε την δημοσιογραφική μας περιπέτεια.

 « Τώρα ρίχνουν πολύ χρήμα, ελπίζουμε να πάμε καλύτερα»

« Κουντα γιέντειμ» ;  ( Που πάμε ; ) μας ρώτησε ο οδηγός και ξεκινήσαμε….

Ο Κλέμπ Ιβανοβιτς, ηλικίας γύρω στα 60, με μεγάλο σωματότυπο, γαλάζια μάτια και  μικρό μουστάκι, εργάζεται χρόνια  ως οδηγός ταξί.

Θεωρεί ότι τα τελευταία χρόνια, από τότε που η Κριμαία «επέστρεψε στην μητέρα Ρωσία», όπως ο ίδιος μας είπε, τα πράγμα βελτιώνονται σταδιακά αλλά «όχι τόσο γρήγορα όσο θα επιθυμούσαμε».

Κατά τον ίδιο  γίνονται πολλά έργα, όπως δρόμοι, γέφυρες, κατασκευάσθηκε το νέο αεροδρόμιο, έπεσε περισσότερο χρήμα στην αγορά.

Ο χειρομάντης σε δράση….όπως αναφέρει και το σχετικό πλακάτ !

« Τώρα ελπίζουμε σε καλύτερες ημέρες, πιο ήρεμες, με περισσότερη δουλειά και ασφάλεια για εμάς και τα παιδιά μας. Η αγορά κινείται καλύτερα, ο κόσμος αγοράζει πράγματα, η πόλη γέμισε αυτοκίνητα, γεγονός που φανερώνει ότι κάτι αλλάζει προς το καλύτερο. Όμως, χρειάζονται και άλλα».

Όση ώρα ο Κλέμπ μας μιλούσε για την καθημερινότητα στην Συμφερούπολη φθάσαμε στο Εμπορικό Κέντρο της πόλης, το επονομαζόμενο «Μεγκανομ».. Πληρώσαμε 300 ρούβλια  για την κούρσα ,του ευχηθήκαμε καλή συνέχεια και βγήκαμε από το ταξί.

Το Εμπορικό Κέντρο, αρκετά μεγάλο  προσπαθεί να «αγγίξει»  τα δυτικά πρότυπα… Στο Κέντρο , την ώρα που πήγαμε, υπήρχαν λιγοστοί επισκέπτες.

« Συνήθως ο κόσμος έρχεται μετά τη μια το μεσημέρι και το απόγευμα» μας είπε ο Νατάσα, υπάλληλος καταστήματος που συναντήσαμε σε ένα καφέ στο Εμπορικό Κέντρο.

«Μπορούμε και καλύτερα, μου αρέσει εδώ»

Η Νατάσα ήταν… «δύσκολη» στο να αποφασίσει να μιλήσει σε δυο αγνώστους. Όμως, τα καταφέραμε ! Η μαγική φράση ήταν « είμαστε από την Ελλάδα»….αν και ήταν επιφυλακτική και χρειάσθηκε να μας τεστάρει στα ελληνικά μας για να πεισθεί.

«Εντάξει , λέτε αλήθεια. Είχα μια φίλη και συμμαθήτρια στο σχολείο την Αγγελική Δημητριάδη και πάντα μου έλεγε , όταν έφευγε για να πάει σπίτι της, «γεια σου γλυκειά μου». Αφού ξέρετε την φράση και μου την μεταφράσατε σωστά σας πιστεύω» μας είπε.

Η Νατάσα σήμερα, 28 ετών, υπάλληλος σε εμπορικό κατάστημα πιστεύει ότι η ζωή της θα πάει καλύτερα  ότι πολλά πράγματα βελτιώνονται, αλλά όχι τόσο γρήγορα όσο η ίδια θα επιθυμούσε.

«Στο δημοψήφισμα ψήφισα ΝΑΙ. Εμείς είμαστε Ρώσοι, ο πατέρας μου γεννήθηκε στην πόλη Σαράτοβ και η μητέρα μου στην Γιάλτα. Ελπίζουμε σε καλύτερες ημέρες χωρίς να σημαίνει αυτό ότι προβλήματα δεν θα έχουμε…. Δεν βλέπετε ότι η Δύση μας δημιουργεί προβλήματα ; Άδικο, αυτό ! Πως να το κάνουμε, εμείς είμαστε Ρώσοι και θέλουμε να είμαστε με την Ρωσία. Είμαστε ευτυχισμένοι που βλέπουμε και πάλι την σημαία μας στο κτίρια της Κριμαίας Όμως και η πολιτεία θα πρέπει να φροντίσει να αυξηθούν οι μισθοί….».

« Εξαρτάται πως το βλέπει ο καθένας μας»

Η βροχή είχε σταματήσει όταν φύγαμε από το Εμπορικό Κέντρο για να πάμε  στον «πεζόδρομο πίσω από την εκκλησία του Α Νέβσκι» όπου μπορεί κάποιος να συναντήσει εκατοντάδες νέους ανθρώπους να περπατούν , πάνω – κάτω, δημιουργώντας μια εικόνα εργοταξίου  σε ώρα αιχμής.

Μπήκαμε στο πρώτο ταξί που συναντήσαμε και ξεκινήσαμε. Αυτή την φορά οδηγός μας ήταν ο Αιντάν, Τάταρος της Κριμαίας, όπως μας συστήθηκε.

« Κοιτάξτε, παλιά  με 200 γριβνες ( το νόμισμα της Ουκρανίας) πήγαινες στο μαγαζί και ψώνιζες και σου έμεναν και κάτι ψιλά… Τώρα  ούτε 5 χιλιάδες ρούβλια ( περίπου 65 ευρώ) δεν φθάνουν για τα βασικά ψώνια κάθε φορά»….

–        «Δηλαδή, παλιά ζούσατε καλύτερα» ; τον ρωτήσαμε.

–        « Εξαρτάται πως το βλέπει ο καθένας. Θα δείξει στο μέλλον εάν ο κόσμος που επέλεξε την Ρωσία, γιατί ασφαλώς ήταν Ρώσοι, έκανε την σωστή κίνηση»…

« Εμείς είμαστε πολυεθνική οικογένεια»

Επόμενος σταθμός μας το «Ουνιβερμαγκ» ( εμπορικό κατάστημα). Περιηγηθήκαμε για αρκετή ώρα χαζεύοντας τους πάγκους με τα διάφορα προϊόντα και μας έκανε εντύπωση η καθαριότητα στον χώρο.

Εκεί συναντήσαμε και τον Πάβελ Γκεόργκεβιτς. Μεσαίου αναστήματος, με χαρακτηριστική φαλάκρα, μεγάλα γαλάζια μάτια και μια «κοιλιά 3XL», όπως ο ίδιος μας είπε αυτοσαρκαζόμενος.

«Ξέρετε πόσα χρόνια από τη ζωή μου επένδυσα , πίνοντας βότκα και μπύρες , για να κάνω αυτή την κοιλιά» ; μας ρώτησε χαμογελώντας και συνέχισε: « Πάνω από σαράντα έτη» ! απάντησε μόνος του γελώντας τρανταχτά….

«Με ρωτάτε εάν ζούμε τώρα καλύτερα από πριν…. Και μόνο το γεγονός ότι  μπορείτε να κυκλοφορείτε ελεύθερα και να ρωτάτε αγνώστους αυτό δεν σας λέει τίποτα ; Νομίζω ότι πάμε στον σωστό δρόμο αλλά είναι, δυστυχώς, μακρύς και θα χρειασθεί να δώσουμε ακόμη πολλές δυνάμεις για να πετύχουμε το καλύτερο. Εμείς είμαστε μια πολυεθνική , αγαπημένη οικογένεια. Εγώ είμαι μισός Ρώσος και μισός Ουκρανός, γεννήθηκα στο Ντανιέσκ ενώ η γυναίκα μου είναι από την Μολδαβία αλλά με ρωσική υπηκοότητα.  Η κόρη μου είναι παντρεμένη και ζει στο Κιέβο, ο σύζυγός της είναι Ρώσος από  την πόλη Πριμόρσκ ενώ ο γιος μου ζει στην Αγία Πετρούπολη και η σύζυγός του είναι από την πόλη Γκόμελ της Λευκορωσίας !!! Πολυεθνικοί και αγαπημένοι».

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Άδωνις: “Ποιος είναι ο Τσίπρας; Ο Πάπας της Ρώμης;”

«Μνημείο ανοησίας αρχηγού αντιπολιτεύσεως» χαρακτήρισε ο  υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης τις πρόσφατες δηλώσεις του κ Τσίπρα  ότι οι μειώσεις τιμών δεν θα γίνουν σε περισσότερα από 17 φάρμακα. Ο συγκεκριμένος χαρακτηρισμός του κ Γεωργιάδη  προκάλεσε  την αντίδραση της βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ Ειρ. Αγαθοπούλου. Ο υπουργός, συνεχίζοντας την σφοδρή επίθεσή του[…]

Περισσότερα »

Στην Ελλάδα ο διοικητής των ναυτικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ

Διήμερη επίσκεψη στην Ελλάδα πραγματοποιεί από σήμερα ο διοικητής των Nαυτικών Δυνάμεων του ΝΑΤΟ (NATO Allied Maritime Command -MARCOM), αντιναύαρχος Κλάιβ Τζόνστον, στη διοίκηση του οποίου ανήκει η ναυτική δύναμη SNMG2 που δρα στο Αιγαίο για την ανάσχεση της προσφυγικής ροής. Κατά την επίσκεψη του στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, ο[…]

Περισσότερα »

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *