Κύπρος 1 Απριλίου 1955: Αρχίζει ο Αγώνας για Ένωση με την Ελλάδα

Την 1η Απριλίου 1955 οι Ελληνοκύπριοι ξεσηκώθηκαν για να αποτινάξουν τον βρετανικό ζυγό, με στόχο την «Ένωσιν» με τη μητέρα-πατρίδα Ελλάδα.

Το ενωτικό δημοψήφισμα του 1950

Το αίτημα των Ελληνοκυπρίων για την αποτίναξη της βρετανικής κατοχής στη Μεγαλόνησο και την ένωση με την Ελλάδα ήρθε δυναμικά στο προσκήνιο το 1950, με το δημοψήφισμα της 15ης Ιανουαρίου (το διοργάνωσε η Εκκλησία της Κύπρου και το 95,7% των ψηφισάντων τάχθηκε υπέρ της ένωσης με την Ελλάδα) και την εκλογή του Μακαρίου Γ’ ως Αρχιεπισκόπου Κύπρου στις 20 Οκτωβρίου.

Ήταν η εποχή που η αποικιοκρατία έπνεε τα λοίσθια και η μία μετά την άλλη οι κατακτημένες χώρες επιζητούσαν δυναμικά την ανεξαρτησία τους.

Οι κυβερνήσεις των Αθηνών, με την προτροπή της ελληνοκυπριακής ηγεσίας και υπό την πίεση των οργανώσεων του Κυπριακού Αγώνα στην Αθήνα, κατέβαλλαν προσπάθειες για τη διεθνοποίηση του θέματος, με διαδοχικές προσφυγές στον ΟΗΕ.

Η δράση της ΕΟΚΑ

Στις 10 Νοεμβρίου 1954 ο απόστρατος συνταγματάρχης Γεώργιος «Διγενής» Γρίβας (1897-1974) φθάνει στο νησί και συγκροτεί την Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ), η οποία την 1η Απριλίου 1955 αναλαμβάνει δράση κατά των Βρετανών αποικιοκρατών, σηματοδοτώντας την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα των Κυπρίων.

Ο γεννημένος στην Κύπρο Γρίβας είχε διατελέσει αξιωματικός του ελληνικού στρατού και κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής είχε ιδρύσει την αντικομουνιστική οργάνωση «Χ», ενώ είχε λάβει ενεργό μέρος στον Εμφύλιο Πόλεμο. Πολιτικός αρχηγός της ΕΟΚΑ ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος (1913-1977), μετέπειτα πρώτος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η έναρξη του αγώνα ξεκίνησε τις βραδινές ώρες της 31ης Μαρτίου προς την 1η Απριλίου 1955, με επιθέσεις σε κυβερνητικά κτίρια, αστυνομικούς σταθμούς, τον ραδιοσταθμό και σε βρετανικό στρατόπεδο της Αμμοχώστου.

Κατά τη διάρκεια του αγώνα, στο στόχαστρο της ΕΟΚΑ βρέθηκαν εκτός από τους Άγγλους δυνάστες, οι Ελληνοκύπριοι συνεργάτες τους, οι Τουρκοκύπριοι της οργάνωσης «Ταξίμ» που επιζητούσαν «ένωση» της Κύπρου με την Τουρκία, αλλά και μέλη του αριστερού ΑΚΕΛ, που τα μέλη της ΕΟΚΑ τούς κατηγορούσαν ως συνεργάτες των Άγγλων.

Παρά το αίμα που χύθηκε και τους αγωνιστές που έδωσαν τη ζωή τους (Καραολής, Δημητρίου, Παλληκαρίδης, Αυξεντίου κ.ά.), ο στόχος της «Ένωσης» δεν επιτεύχθηκε.

Με τις συμφωνίες του Λονδίνου και της Ζυρίχης (19 Φεβρουαρίου 1959), η Κύπρος έγινε ανεξάρτητο κράτος την 1η Οκτωβρίου 1960.

με πληροφορίες από sansimera.gr

 

Επετειακό ψήφισμα της Διοικούσας Επιτροπής του Ιδρύματος Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα – Διγενή

Ανατρέχουμε  σήμερα, στις  ενδοξότερες  σελίδες  της  σύγχρονης ιστορίας  μας. Η  μνήμη μας, γυρνά σήμερα 65 ολόκληρα χρόνια  πίσω,  στην 1η  Απριλίου 1955.

Ακούμε  ξανά το  εγερτήριο σάλπισμα  του θρυλικού Διγενή. Ανατρέχουμε στο πρώτο  φυλλάδιο της  ΕΟΚΑ  “Με  την βοήθειαν του Θεού, με πίστιν εις τον  τίμιον  αγώνα μας, αναλαμβάνομεν τον αγώναν δια την αποτίναξιν του αγγλικού  ζυγού…”

Κατά  τον  επικό απελευθερωτικό  αγώνα της  ΕΟΚΑ  το  1955-1959, μια  χούφτα αγωνιστών με  επικεφαλής  τον θρυλικό  Διγενη,  με θυσίες  αίματος , με  τη στήριξη ολοκλήρου του λαού μας,  αντιμετώπισαν τη πανίσχυρη Βρετανική  Αυτοκρατορία.

Επί  τέσσερα  χρόνια, η νεολαία  της  Κύπρου, υπό τις  διαταγες του θρυλικού αρχηγού της  ΕΟΚΑ, διεξήγαγε τον επικό αγώνα  κατά της  πανίσχυρης Βρεττανικής  αυτοκρατορίας.

Ο μικρόσωμος  στρατιωτικός με το αστραποβόλο βλέμμα, με την επιμονή, οργάνωση και πειθαρχία που τον διέκρινε, έγινε ο μπουρλοτιέρης που άναψε   της  εγέρσεως τη  δάδα και  φώτισε  τον δρόμο για την Ελλάδα.

Ένωσε ολόκληρο τον λαό, του μεταλαμπάδευσε την  αστείρευτη  αγάπη προς την γαλανή πατρίδα, την πίστη και την ελπίδα.

Μετέτρεψε τους   φιλήσυχους και απειροπόλεμους νέους της  Κύπρου,  σε  λιοντάρια. Ατρόμητοι  ρίχνονται στη μάχη,  απτόητοι αντιμετωπίζουν την αγχόνη, με καρτερία  αντιμετωπίζουν τα  βασανιστήρια.

Ατυχώς τις θυσίες των  αγωνιστών της  ΕΟΚΑ εξαργύρωσε η ανίκανη πολιτική  ηγεσία, με  μια κολοβή ανεξαρτησία. Χάρις σ’ αυτόν τον  επικό αγώνα,  αυτοί που επέλεξαν  “τη  μη  ανάμειξη“ τους, αυτοί που κράτησαν  εχθρική στάση, που συνεργάστηκαν  με τους κατακτητές, κατέλαβαν  θώκους  και έδρανα και έχουν σήμερα  το θράσος να πιπιλίζουν ότι “ήταν σίγουρα ένας αγώνας  ηρωϊκός, όμως  εκτός  τόπου και χρόνου”.

Έχουν το θράσος να υποτιμούν την αξία του αγώνα και να λασπολογούν κατά του θρυλικού αρχηγού της  ΕΟΚΑ. Τους  αφήνουμε να  κινούνται  στο περιθώριο  της ιστορίας ως  επέλεξαν.

Σήμερα, ξαναβαφτιζόμαστε  στο πνεύμα αυτής της ιστορικής  περιόδου,  αποθέτουμε στεφάνους  δόξης  στα  μνημεία  των ηρώων  μας,  που τραγουδώντας  τη Λευτεριά  ανέβηκαν  στην  αγχόνη, αυτών που έπεσαν στις μάχες,  στις  ενέδρες, κατά την εκτέλεση του καθήκοντος.

Τιμούμε  τους  αγωνιστές  της  ΕΟΚΑ, τους  ζώντες  και αυτούς  που έφυγαν από τη  ζωή. Τιμούμε  τον  θρυλικό  αρχηγό του Αγώνα  τον αθάνατο  Διγενή

Ο αγώνας της ΕΟΚΑ  μας  διδάσκει ότι  και τα  “τετελεσμένα“ μπορεί να  ανατραπούν, εάν έχουμε πίστη, ψυχή, αγωνιστική διάθεση, στόχους και  ομόνοια μεταξύ  μας.

Οι  συνεχείς  υποχωρήσεις  και παραχωρήσεις δεν ικανοποιούν την τουρκική βουλιμία, αλλά μάλλον με  αυτές ανοίγει περισσότερο η  όρεξή τους.

Είναι  λοιπόν, επιτακτική  ανάγκη να  αναθεωρήσουμε τις θέσεις μας. Να επαναχαράξουμε  την πολιτική και τους  στόχους μας. Να  θωρακίσουμε   πρωτίστως την άμυνα  μας. Να δημιουργήσουμε  αληθινές  συμμαχίες.

Ανάπτυξη και πρόοδος θα υπάρξει μόνο με  ένα  ενιαίο λειτουργικό κράτος, εντεταγμένο στην Ευρωπαϊκή Ένωση που αποτελεί  εγγύηση  για τα  δικαιώματα  όλων των πολιτών.

ΤΙΜΗ ΚΑΙ  ΔΟΞΑ  ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ  ΕΟΚΑ!                       

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ακάρ: Δε θα διστάσουμε να ξανακάνουμε ότι κάναμε το ΄74

Σε νέες απειλές για την αντίδραση της Τουρκίας σε περίπτωση καταπάτησης των δικαιωμάτων της στην Κύπρο, προέβη ο Τούρκος υπουργός Άμυνας, Χουλουσί Ακάρ, ο οποίος δήλωσε εμμέσως πλην σαφώς ότι η Τουρκία δεν θα διστάσει να χρησιμοποιήσει, όπως και το ’74, το δικαίωμα επέμβασης με βάση τη συνθήκη των εγγυήσεων.

Περισσότερα »

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *