Home

ΡΟΗ  ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Μια ιστορία από το Μιλγουόκι

0 σχόλια ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΔΙΕΘΝΗ ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΜΠΑΣΚΕΤ

Του Νίκου Σηφάκη….
Πριν από ακριβώς μισό αιώνα, το 1971, το Ουισκόνσιν πανηγύριζε για πρώτη φορά με τους Μπακς του Μιλγουόκι, τον τίτλο του πρωταθλητή στο 
NBA.

Ηταν γεγονός ανεπανάληπτο εκείνη την εποχή, κάτι σαν θρίαμβος των αδύνατων επί των δυνατών. Ολος ο κόσμος είχε βγει στους δρόμους να πανηγυρίσει τον πρώτο τίτλο μιας ομάδας, που η πλειοψηφία των Αμερικανών εκτιμούσε ότι ναι μεν ήταν η πρώτη, ταυτόχρονα όμως και η τελευταία.

Τα μεγαθήρια εκείνης της περιόδου, όπως η Φιλαδέλφεια, η Νέα Υόρκη και φυσικά πάνω απ’ όλους οι θρυλικοί Σέλτικς της Βοστόνης που άλωσαν την πρωτιά με 10 πρωταθλήματα σε 12 χρόνια, δεν άφηναν περιθώρια αισιοδοξίας στο Μιλγουόκι ότι θα μπορούσε να τους ρίξει στο καναβάτσο.

Κι όμως συνέβη, αλλά για να γίνει πραγματικότητα χρειάστηκε να βασιστεί στον αθλητή που καθ’ υπερβολή «εφηύρε» την κίνηση ραβέρσα (ή ξενιστί πλέον «χουκ») και έγραψε τη δική του ανεπανάληπτη ιστορία στο καλύτερο πρωτάθλημα: τον Φέρντιναντ Λιούις Αλσιντορ Τζούνιορ, ο οποίος κάπου στα τέλη της δεκαετίας του ’60 απαρνήθηκε την Καθολική Εκκλησία και ασπάστηκε τον μουσουλμανισμό. Το νέο του όνομα ήταν πλέον Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ, που σημαίνει ευγενής και δυνατός υπηρέτης. Για την ιστορία, οι προγονοί του ήταν σκλάβοι που μεταφέρθηκαν βίαια στην Αμερική ως σκλάβοι και υποχρεωτικά άλλαξαν το όνομά τους….

 Ο Τζαμπάρ λοιπόν, ο κατά πολλούς κορυφαίος σέντερ όλων των εποχών ήταν εκείνος που πήρε από το χέρι τους Μπακς και έβαλαν στα δάχτυλά τους το πολυπόθητο δαχτυλίδι του πρωταθλητή.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται

 Πενήντα χρόνια μετά, η ιστορία επαναλήφθηκε σαν φάρσα. Και παρ’ ότι ο 74χρονος σήμερα Αμπντούλ Τζαμπάρ δεν πίστεψε πως η αγαπημένη του ομάδα θα μπορούσε να κατακτήσει τον φετινό τίτλο, ευτυχώς δεν δικαιώθηκε.

Μόλις πριν από έναν μήνα, στις 17 Ιουνίου, το θρυλικό “πεντάρι” του ΝΒΑ φιλοξενήθηκε στην περίφημη εκπομπή του ESPN «The Jump» και ήταν απόλυτος για την χωρίς τύχη παρουσία των Μπακς στους τελικούς του κορυφαίου πρωταθλήματος.

Ούτε λίγο ούτε πολύ, ο θρυλικός Καρίμ δεν έδωσε ποσοστά επιτυχίας για την ομάδα του Ουισκόνσιν!

Φυσικά, ερωτήθηκε για τον Γιάννη και την παρέα του, αλλά τα λόγια του ήταν… συμπαθητικά. Εως εκεί.

Το Μιλγουόκι την επόμενη ημέρα υποδεχόταν στο έκτο παιχνίδι τους Νετς από το Μπρούκλιν και ο ίδιος δεν άφησε περιθώριο κατάκτησης του πρωταθλήματος.

«Η προσέγγιση της ομάδας πρέπει να είναι διαφορετική, αλλά δυστυχώς δεν είναι! Δεν πιστεύω ότι έχει τη δυνατότητα. Ο Κέβιν Ντουράντ θα τους «σκοτώσει» μόνος του», ανέφερε… νέτα σκέτα. Μάλιστα, άφησε υπόνοιες για τον Γιάννη: «Πρέπει η ομάδα να παίξει διαφορετικά και να μην επιτρέπει σε ένα παίκτη να κάνει ό,τι θέλει»…

 Οι εκπλήξεις της ζωής

 Τελικά, ακόμα και όταν τον λόγο έχει μια τόσο θρυλική μορφή όπως ο Τζαμπάρ, η ζωή ξέρει να επιφυλάσσει εκπλήξεις.

Τριάντα τέσσερις ημέρες αργότερα, ο «Freak» σήκωσε στους καλογυμνασμένους ώμους του τους Μπακς και μαζί μια ολόκληρη Πολιτεία στην κορυφή του κόσμου.

Το Ουισκόνσιν έχει ντυθεί στα γιορτινά του, ο Κυβερνήτης Τόνι Εβερς πλέει σε πελάγη ευτυχίας, ετοιμάζεται να δεξιωθεί την ομάδα σηκώνοντας κι αυτός το Κύπελλο που όπως είπε θεωρούσε ως ένα απατηλό όνειρο, ωστόσο ο κόουτς Μάικ Μπουντενχόλζερ, ο Μίντλετον, ο Χολιντέι, ο Τάκερ, ο Λόπες, ο Θανάσης και τα άλλα παιδιά, ξέρουν ότι πίσω απ’ όλο αυτό κρύβονται τρία… μυστικά: δουλειά, δουλειά, δουλειά.

Οσο για τον γερο-Τζαμπάρ; Τα ξημερώματα της Τετάρτης, λίγες ώρες αφ’ ότου ολόκληρος ο κόσμος του μπάσκετ υποκλίθηκε στους Μιλγουόκι Μπακς, κατάλαβε ότι είναι σκληρό να μιλάς σχεδόν υποτιμητικά για αθλητές που αν μη τι άλλο δίνουν ό,τι μπορούν στο παρκέ.

Συγκινημένος, παραδέχθηκε ότι έκανε λάθος, αποθέωσε τα «Ελάφια» και (ποιος ξέρει;) ίσως άθελά του εκείνες οι δηλώσεις να πείσμωσαν τον Γιάννη και την παρέα του και οι (εξαιρετικοί) Φοίνιξ Σανς να πλήρωσαν το μάρμαρο.

Αλλωστε, το να ξεκινάς τη σειρά των αγώνων με 0-2 και τελικά να επικρατείς με 4-2 νίκες, από μόνο του συνιστά ένα άθλο. Οποιοι πίστεψαν στο όνειρο δικαιώθηκαν και τώρα είναι ελεύθεροι να γευτούν το νέκταρ της επιτυχίας και της χαράς που τη συνοδεύει…

Σχετικά Αρθρα

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *