Home

ΡΟΗ  ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Μια ιστορία για τον Andy Fletcher

0 σχόλια ΜΟΥΣΙΚΗ

Του Δημήτρη Αντωνοπούλου

Ο Andy Fletcher των Depeche Mode πέθανε σε ηλικία 60 ετών, αφήνοντας πίσω του μόνο φίλους.

Μαζί με αρκετά ποπ κομψοτεχνήματα βέβαια.

Τεράστια μπάντα η συγκεκριμένη, είναι σίγουρο όμως πως τίποτα δεν θα είναι πια ακριβώς το ίδιο για τον Dave Gahan και τον Martin Gore στη συνέχεια.

Σε ανακοίνωση που εξέδωσε το συγκρότημα αναφέρεται:

«Είμαστε συγκλονισμένοι και γεμάτοι με θλίψη με τον πρόωρο θάνατο του αγαπημένου μας φίλου, μέλους της οικογένειας και συμπαίκτη μας Andy “Fletch” Fletcher.

Ο Fletch είχε μια αληθινή χρυσή καρδιά και ήταν πάντα εκεί όταν χρειαζόσουν υποστήριξη, μια ζωντανή συζήτηση, ένα καλό γέλιο ή μια κρύα μπύρα.

Η καρδιά μας είναι με την οικογένειά του και σας ζητάμε να τους έχετε στις σκέψεις σας και να σέβεστε την ιδιωτική τους ζωή αυτή τη δύσκολη στιγμή».

Πίσω από τις τρομερές παραγωγές, τις συναυλίες των δεκάδων χιλιάδων θεατών και τα σπουδαία τραγούδια, υπάρχει πάντα στη βάση της διαδρομής αυτής, η ανθρώπινη ταυτότητα, οι ανθρώπινες ιστορίες.

Μια τέτοια θα θυμηθούμε σήμερα λοιπόν, σαν ελάχιστο αποχαιρετισμό στον Andy Fletcher.

Μερικά χρόνια πριν, έχω στο studio τον καταπληκτικό Martyn Bates των Eyeless In Gaza, σε μια εκπομπή – αφιέρωμα στο ιστορικό μουσικό σχήμα του Bates που συνοδεύει ο ίδιος μέσα από τα λόγια του, μαζί με το αποκλειστικό radio session για την εκπομπή μου.

Στα διαλείμματα αστειευόμαστε, μέσα σε ένα πολύ όμορφο και χαλαρό κλίμα, με την συζήτηση να πηγαίνει κάποια στιγμή στην περίφημη πρώτη τεράστια περιοδεία των Depeche Mode, με τους Eyeless In Gaza να ανοίγουν τις συναυλίες τους, μπροστά σε 40.000 (ή και περισσότερους) οπαδούς της μπάντας.

 

»Θα πρέπει να ήταν πολύ τιμητικό όλο αυτό Martyn» του λέω, θυμίζοντάς του την ίδια στιγμή, πως ο ίδιος ήταν ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ επιλογή των Depeche Mode, δίχως δηλαδή να έχουν μεσολαβήσει μάνατζερ, και άλλα τέτοια.

Πήγαν όλα τα υπόλοιπα στην άκρη, γιατί πολύ απλά οι Depeche ήθελαν μόνο τους Eyeless In Gaza.

Τόσο απλό.

“Θα σου πω μετά την εκπομπή” μου απάντησε ο Bates, και για αυτό δεν είπαμε πολλά περισσότερα για αυτή την τουρνέ στον αέρα της εκπομπής, μια ιστορική αναφορά και μόνο κάναμε, μέσα σε λίγα λεπτά.

Κάπως έτσι λοιπόν, με το τέλος της εκπομπής, μοιραστήκαμε μια μικρή βόλτα στο Πασαλιμάνι για μια κρύα μπύρα, με πιο προσωπικές συζητήσεις.

»Με ρώτησες πριν για την περιοδεία με τους Depeche Mode» μου λέει κάποια στιγμή η φωνή των Eyeless In Gaza.

»Δεν ήθελα να πούμε πολλά στον αέρα για αυτό, πέρα από το ότι ήταν μια μαγική στιγμή για τους Eyeless In Gaza, που είχα την τιμή να απολαύσω. Το ότι αυτοί οι τύποι ήταν και είναι θαυμαστές της μουσικής μου, λέει αρκετά, σημαίνει σπουδαία πράγματα για μένα, όμως είναι κάτι άλλο που έχω κρατήσει. Οι χιλιάδες των θεατών, οι σπουδαίες εκείνες στιγμές που έζησα ανοίγοντας για τους Depeche Mode, είναι το ένα μέρος της ιστορίας. Το άλλο, το ακόμη πιο σημαντικό που έχω μέσα μου, είναι η συμπεριφορά της μπάντας απέναντί μου, ο σεβασμός σε ανθρώπινο επίπεδο. Καταπληκτικά παιδιά, έχω τις καλύτερες αναμνήσεις από όλους τους, αληθινά υπέροχοι άνθρωποι».

Τον ρώτησα, πως θα τους χαρακτήριζε έτσι απλά, σαν καθημερινούς χαρακτήρες, πέρα από τα φώτα, »ο Andy Fletcher θα ήταν ο George Harrison αν ήταν οι Beatles» του είπα και χαμογέλασε συμφωνώντας μαζί μου.

»Ναι, κάτι τέτοιο, ναι, η ήρεμη δύναμη των Depeche Mode…

Καταπληκτικός gentleman ο Andy και πολύ σπουδαίος μουσικός βέβαια.

Πάνω απ” όλα όμως, ένας υπέροχος τύπος».

Το σοκ, είναι τεράστιο για τους Depeche Mode αυτή την ώρα.

Οι φίλοι της μπάντας, στέκονται διακριτικά κοντά τους, ακριβώς όπως το ζήτησαν οι ίδιοι.

Κάποια πράγματα άλλωστε, χρειάζονται το χρόνο τους.

Σχετικά Αρθρα

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται.

Ετικέτες:,