Μία βόλτα… στα παιχνιδάδικα του παλιού Πειραιά

Του Νίκου Παρασκευά

Τις μέρες αυτές που παραδοσιακά είναι για τα παιδιά αφού τα περισσότερα περιμένουν τον Άγιο Βασίλη για να τους φέρει τα δώρα τους, ο νους μου αλητεύει, όπως αλήτευα κι εγώ τότε, στον παλιό Πειραιά, τον λατρεμένο, τον γεμάτο θύμησες, εικόνες, μυρωδιές και εκπλήξεις.

Τότε λοιπόν δεν υπήρχαν Ζαχαριάδες, Μουστάκες ή Τζάμπο. Υπήρχαν συγκεκριμένα μαγαζιά που πουλούσαν παιχνίδια, σπάνια όμως, γιατί τότε πολύ λίγα παιδιά είχαν το προνόμιο να δέχονται τέτοιου είδους δώρα. Γιατί οι γονείς ή οι νονοί έπαιρναν στα παιδιά κάτι πιό πρακτικό, δηλαδή κανένα ρούχο κανένα παπούτσι γιά να έχουν να περνάνε καθώς μεγάλωναν και δεν τους έκαναν τα περσινά.

Γι’ αυτό και τα δεύτερα παιδιά μίας οικογένειας δύσκολα έβαζαν καινούργιο ρούχο γιατί φορούσαν εκείνα που δεν έκαναν στο μεγάλο αδελφό. Εγώ μπορώ να πως ήμουν από τα τυχερά παιδιά γιατί ήμουν εύσωμος, δηλαδή χοντρούλης και τα ρούχα του μεγαλύτερου αδελφού μου δεν μου έκαναν. Μάλλον εκείνος φόραγε τα δικά μου. Αυτό βέβαια ήταν μεγάλο πρόβλημα για τους δόλιους τους γονείς μου, που έχουν αναπαυθεί εδώ και χρόνια όπως και ο αδελφός μου άλλωστε, και βρίσκονται πού αλλού στην Ανάσταση, αλλά αυτό ήταν κάτι που δεν με άγγιζε αφού ούτε το γνώριζα ούτε μπορούσα σε εκείνη την ηλικία να το καταλάβω

Επίσης είχα και μία εξαιρετική γιαγιά που δεν είχε μάτια παρά μόνο γιά μένα επειδή είχα το όνομα του παππού μου του άντρα της που τον είχε χάσει νωρίς και πάντα εύρισκε τρόπο να μου πάρει κάποιο δώρο που για μένα ήταν όλος ο κόσμος.

Μη φανταστείτε τίποτα σημαντικό, κανένα πλαστικό αυτοκινητάκι, κάποια μολυβένια στρατιωτάκια στην αρχή και στη συνέχεια κάποια άλλα από πολυεστέρα άλλον που κουνούσαν τα χέρια τους γιατί ήταν καρφωμένα στους ώμους τους και τα οποία τα έχω ακόμα, κανένα καραβάκι με πανί κλπ.

Καμμία σχέση με τα σημερινά παιχνίδια τα αυτοκινούμενα ή εκείνα που πετάνε. Απλά πραγματάκια ίσα για να εξάπτουν τη φαντασία μας και τα πέντε στρατιωτάκια να φαντάζουν στα μάτια μας σαν ολόκληρη ταξιαρχία ή το καραβάκι με το πανί, υπερωκεάνιο, όπως το “ΟΛΥΜΠΙΑ” που είχε πρωτοβγεί εκείνη την εποχή και είχε κάνει ντόρο.

Τα περισσότερα παιχνίδια τα πουλούσαν σαν δεύτερο είδος τα μαγαζιά που πουλούσαν εποχικά είδη, κάποια μεγάλα βιβλιοπωλεία, τα μαγαζιά στην αγορά που είχαν είδη σπιτιού κλπ.

Καθαρά παιχνιδάδικο θυμάμαι ένα μαγαζί με πλαστικά στη στοά Πολίτου που έκλεισε όμως νωρίς, το θυμάμαι όταν ήμουν πολύ μικρός και φυσικά του Σακκιώτη που ήταν στην Λεωφ. Γεωργίου εκεί που σήμερα είναι το κοσμηματοπλείο “Θεολόγος” -ή δίπλα του- και ήταν το μαγαζί που συγκέντρωνε τα όνειρα και τις επιθυμίες των παιδικών μας χρόνων.

Πραγματικά εκείνο το μαγαζί ήταν από μόνο του η φαντασίωσή μας εκείνη την εποχή. Θυμάμαι όποιος συμμαθητής μας τύχαινε να περάσει με τους γονείς ή τα μεγαλύτερα αδέλφια του από εκεί πηγαίνοντας για κάπου αλλού, την άλλη μέρα μας έκανε περιγραφή τι είδε στη βιτρίνα. 

Από αυτοκίνητο της Αστυνομίας Πόλεων όπως λεγόταν τότε γιατί δεν είχε ενωθεί ακόμα με τη Χωροφυλακή, μέχρι ινδιάνους με καουμπόηδες να κυνηγάνε τραίνα. Εμένα μου είχε κάνει εντύπωση και το θυμάμαι ακόμα, ένα ηλεκτρικό τρενάκι που κινούνταν συνεχώς σε ράγες που είχαν μεγάλο μήκος και περνούσε από τούνελ, από γεφύρια από διαβάσεις που κατέβαιναν οι μπάρες κι αυτό ήταν κάτι που μας τρέλανε γιατί όσο πιό κοντά στην πραματικότητα ήταν το παιχνίδι τόσο πιό ελκυστικό γινόταν στα μάτια μας. 

Αυτό το τρενάκι έλεγα ότι σαν μεγάλωνα και είχα χρήματα θα το έπαιρνα. Έτσι λέγαμε όλα τα παιδιά τότε. Ελπίζαμε πως όταν μεγαλώσουμε και έχουμε δικά μας λεφτά θα παίρνουμε μόνο παιχνίδια. Και πιστεύαμε ότι οι μεγάλοι δεν ήθελαν να μας πάρουν παιχνίδια. Πού να πάει το μυαλό μας τότε πως υπήρχαν άλλες προτεραιότητες στα σπίτια και τα χρήματα που έβγαζε ο πατέρας,γιατί μόνο εκείνος δούλευε τότε, δεν έφθασαν για παιγνίδια. Βέβαια όταν απέκτησα δικό μου παιδί και είχα τη δυνατότητα να του πάρω το τρενάκι που τόσο ποθούσαν εγώ στην ηλικία του ο Σακκιώτης δεν υπήρχε. 

Αν και δεν είμαι σίγουρος ότι ο γιός μου θα ενθουσιαζότανε με ένα τέτοιο τρενάκι. Δεν έκλεισε βλέπετε μόνο ο Σακκιώτης.  Μαζί του έκλεισε και η εποχή της αθωότητας, η εποχή των παιδικών μας χρόνων, την εποχή που μπορεί να ήταν στερημένη από πολλά αλλά εκείνα που της περίσσευαν ήταν πιό σημαντικά και πιο πολύτιμα και που δυστυχώς αυτά είναι που στερείται η σημερινή κοινωνία.

Και ίσως η στέρηση των συγκεκριμένων αρετών που τότε περίσσευαν να την έχει οδηγήσει στα χάλια που βρίσκεται…

Πολύ αργότερα, ίσως και εικοσιπέντε χρόνια μετά, που υπήρχε μια σαφώς μεγαλύτερη οικονομική ευχέρεια στον κόσμο έκαναν την εμφάνισή τους οι αποθήκες παιγνιδιών. Εκεί εύρισκε κανείς τα πάντα γύρω από το παιχνίδι, από επιτραπέζια,από παζλ ,από playmobil και παιγνιδοσυνθέσεις μέχρι ηλεκτρονικά. 

Θα έλεγα ότι οι τιμές τους ήταν πολύ καλές γι αυτό και είχαν αποσπάσει σημαντικό μερίδιο της αγοράς. Θυμάμαι ότι στα Καμίνια υπήρχε μία τεράστια τέτοια αποθήκη δίπλα από την Πυροσβεστική που καταλάμβανε έναν ολόκληρο όροφο. Ήταν η αποθήκη του Πιτιρόπουλου στην οποίαν κάτι τέτοιες μέρες γινόταν πανικός…

Εκατοντάδες άτομα ψώνιζαν αδιακρίτως και στα ταμεία, που ήταν μόνο δύο η ουρά ήταν αρκετά μέτρα. Ήταν μία οικογενειακή επιχείρηση στην οποία εργάζονταν όλοι. Θυμάμαι ότι εκεί βοηθούσε και η κόρη του Πιτιρόπουλου που στη συνέχεια έγινε τραγουδίστρια και είναι η γνωστή Χρύσπα. Πάνω στην ιδέα αυτών των επιχειρηματιών πάτησαν οι σημερινοί μεγαλοπαιγνιδάδες και έστησαν τις αυτοκρατορίες τους.

Όλα τριγύρω αλλάζουνε. Ακόμα και ο Πειραιάς. Και φυσικά κι εμείς. Μόνο που εμείς δεν αλλάζουμε μόνο. Αλλά και φεύγουμε. Ο Πειραιάς όμως μένει. Κι αυτό από μόνο του μας δημιουργεί την υποχρέωση να τον παραδώσουμε καλύτερο απ ότι τον βρήκαμε. Εμείς τουλάχιστον που τον αγαπάμε

Καλή χρονιά και πάλι…

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

H καυτή ατζέντα των εργασιακών

Σε πλήρη αναδιάταξη μπαίνει ο εργασιακός χάρτης στη χώρας, αφού έρχονται άμεσα αλλαγές στα εργασιακά με μειώσεις στον κατώτατο μισθό, κατάργηση τριετιών και όλων των επιδομάτων, αλλά και του 13ου και 14ου μισθού. Tο σχέδιο της Tρόικας ουσιαστικά αφορά την κατάργηση όλων των ποσών που προστίθενται στον βασικό μισθό και[…]

Περισσότερα »

Πυρκαγιά στη Λεωφόρο Μαραθώνος

Συναγερμός σήμανε λίγο πριν τις 17:00 το απόγευμα της Τρίτης στην Πυροσβεστική Υπηρεσία, έπειτα από πυρκαγιά που ξέσπασε στην περιοχή Σκίνθη στη λεωφόρο Μαραθώνος. Η φωτιά κατακαίει χαμηλή βλάστηση και προς το παρόν δεν απειλεί κατοικημένη περιοχή. Στη μάχη της κατάσβεσης επιχειρούν 20 πυροσβέστες με 8 οχήματα. Σύμμαχος των πυροσβεστών είναι και ο καιρός καθώς, στην περιοχή δεν πνέουν αυτή τη[…]

Περισσότερα »

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *