Ο Ερντογάν διαγράφει την ιστορία της Τουρκίας όχι τη δική μας

Της Κατερίνας Πρίφτη 

Όσο και αν η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας να ακυρώσει την απόφαση του 1934 επί Κεμάλ Ατατούρκ που σταματούσε τη λειτουργία της Αγίας-Σοφιάς ως τζαμί και την μετέτρεπε σε μουσείο πληγώνει τους απογόνους της βυζαντινής κληρονομίας και τους απανταχού ορθοδόξους, η αλήθεια είναι πως η απόφαση δεν έχει ως πρωταρχικό στόχο την Ελλάδα.

Αν και μπορεί να φαίνεται πως στρέφεται κατά της Ελλάδας – δεδομένων των διαρκών προκλήσεων προς τη χώρα μας και την Κύπρο – μια προσεκτική ματιά στα όσα συμβαίνουν στο εσωτερικό της Τουρκίας εδώ και χρόνια μας αποκαλύπτει μια άλλη στόχευση.

Όλες οι πολιτικές αποφάσεις και η ρητορική του Ερντογάν, τα τελευταία περίπου 10 χρόνια, εξυπηρετεί μια πολύ συγκεκριμένη ατζέντα: να βγάλει τη χώρα από την τροχιά στην οποία προσπάθησε να την βάλει ο Κεμάλ Ατατούρκ ο οποίος πάλεψε για την εκκοσμίκευση του κράτους και την απομάκρυνση της από τον στενό εναγκαλισμού θρησκείας-κράτους.

Η ίδια η εικόνα της οικογένειας του Ερντογάν (σε επικοινωνιακό επίπεδο στο οποίο ο τούρκος πρόεδρος υπερτερεί), η ρητορική του, οι κανόνες περί ορθής συμπεριφοράς και πολλά ακόμη, δείχνουν εδώ και χρόνια την σταδιακή προσπάθεια ρύθμισης της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής από τα όσα ορίζει η θρησκεία.

Η ανάδειξη της θρησκείας σε μέγα ρυθμιστή της πολιτικής και κοινωνικής ζωής στην Τουρκία και η παράλληλη εξωτερική πολιτική της Άγκυρας (επιθέσεις στο Ισραήλ, ανοίγματα στη Λιβύη κ.α) καταδεικνύουν τον απώτερο στόχο των μεθοδεύσεων στο εσωτερικό της χώρας: την ανάδειξη της Τουρκίας ως πρωτεύουσα και καταφύγιο των απανταχού σουνιτών μουσουλμάνων και τον ίδιο τον Ερντογάν ως ηγέτη αυτών αλλά και νέο πατέρα της Τουρκίας αντί του Κεμάλ Ατατούρκ.

Εξάλλου ο Ερντογάν όπως ορθά διαρκώς επισημαίνουν αναλυτές διεθνώς, λατρεύει να μισεί τον Κεμάλ που εγγράφηκε στο συλλογικό υποσυνείδητο πολλών Τούρκων ως μέγας ηγέτης που έφερε τη λύτρωση από το διεφθαρμένο, φθαρμένο καθεστώς της οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Ο ίδιος ποντάροντας όμως και στην κριτική προς τον Κεμάλ για λάθη και παραλείψεις και διεγείροντας τη νοσταλγία για τα χαμένα μεγαλεία μιας δυσλειτουργικής αυτοκρατορίας επιχειρεί να τον ακυρώσει με τον ίδιο να αναδεικνύεται σε «σουλτάνος».

Ως άλλος Μωάμεθ Β’ ο Πορθητής επέλεξε να προχωρήσει σε διάγγελμα στις 20:53 το βράδυ της Παρασκευής (λίγες ώρες μετά την έκδοσης της απόφασης), όπου το 20 δηλώνει το τρέχον έτος (2020) και το 53 το 1453 έτος Άλωσης της Πόλης.

Την Πόλη που ο ίδιος από το 2019 συχνά αποκαλεί όχι ως Ισταμπούλ αλλά ως Ισλαμπόλ δηλαδή εκεί που το Ισλάμ αφθονεί.

Φυσικά όλα αυτά είναι άριστα σχεδιασμένα ενώ και η στιγμή έκδοσης της απόφασης, με την τουρκική οικονομία να παραπαίει και την κοινωνία να δυσφορεί, επίσης δεν  είναι τυχαία. Αφού προσφέρει μια «νίκη» (αν και σε πίστα με έναν παίχτη) σε έναν καταρρακωμένο λαό.

Σε κάθε περίπτωση το σίγουρο είναι πως το θέμα δεν είναι στενά «ελληνοτουρκικό» αλλά αφορά συνολικά τις σχέσεις της Τουρκίας με τη Δύση και έτσι θα αντιμετωπιστεί αφού αποτελεί μια πρόκληση προς τον δυτικό πολιτισμό, όσο αποκομμένος και εάν μπορεί να είναι από την βυζαντινή κληρονομιά.

Ωστόσο, οι πιθανότητες να αλλάξει κάτι φαίνεται να είναι λιγοστές…

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Κ. Κατσαφάδος: Δικαίωμα παρέμβασης στους Έλληνες του εξωτερικού

Όσον αφορά τις αντιδράσεις ενάντια στην δυνατότητα ψήφου των ομογενών, με επιχείρημα την ανεπαρκή ενημέρωση των τεκταινόμενων στη χώρα, ο κ. Κατσαφάδος έκανε λόγο για φθηνές δικαιολογίες, αφού ζούμε στην εποχή της τεχνολογίας.

Περισσότερα »

Ο «οδικός χάρτης» Σαμαρά για τη ΔΕΘ

Τις πρώτες, χειροπιαστές ενδείξεις ότι η χώρα εξέρχεται από τη μέγγενη των μνημονίων και εισέρχεται σε μία περίοδο σταδιακής αποκατάστασης των αδικιών μέσω της οικονομικής ανάκαμψης σχεδιάζει να παρουσιάσει ο πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς από του βήματος της ΔΕΘ στις 6 Σεπτεμβρίου. Η φετινή παρουσία του πρωθυπουργού στη συμπρωτεύουσα αποκτά[…]

Περισσότερα »

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *