Οι πρωτοχρονιές των παιδικών μας χρόνων στον Πειραιά

Toυ Νίκου Παρασκευά

Βρέθηκα την παραμονή πρωτοχρονιάς στο λιμάνι μπροστά από τον Πύργο όπου είδα ότι έχουν πιάσει δουλειά τα συνεργεία που έχουν αναλάβει το έργο της αποκατάστασης και ανάδειξης του εμβληματικού κτιρίου.

Κοιτάζοντας τον περιβάλλοντα χώρο την αγορά τους πλανόδιους μικροπωλητές, όσους έχουν απομείνει βέβαια μετά τις απαγορεύσεις, ο νους μου έτσι ξαφνικά ασυναίσθητα, γύρισε πενήντα πέντε περίπου χρόνια, ναι πίσω, όταν έβγαινα με το τριγωνάκι μου και μερικά ακόμα καμινιωτακια και λέγαμε τα κάλαντα σε μαγαζάτορες και πελάτες.

Εκείνες τις ώρες της ανεμελιάς της ξενοιασιάς και της αγωνίας για το αν θα φτάσει το χαρτζιλίκι που θα μαζεύαμε για το παιχνίδι που από πέρσι είχα βάλει στο μάτι, τις θυμάμαι πάντα με νοσταλγία, συγκίνηση και πολλή αγάπη.

Σίγουρα οι εποχές ήταν δύσκολες, καταπιεστικές, με φρέσκιες ακόμα τις επιπτώσεις της χούντας αλλά τα παιδιά είναι πάντα παιδιά.

Βρίσκουν πάντα τον τρόπο να περάσουν καλά στις γιορτές, να γελάσουν με τις ζαβολιές τους, να ξεδώσουν με το κυνηγητό, να χαζέψουν με τα στολίδια και να ζήσουν μία πρωτοχρονιά καλύτερη από την προηγούμενη και πιό διασκεδαστική για την επόμενη.

Στον χώρο που υψώνεται σήμερα ο Πύργος ήταν η αγορά. Ψαράδικα, χασάπικα, τυράδικα, ένα μάλιστα υπάρχει μέχρι σήμερα στην Τσαμαδου, μανάβικα κλπ, ήταν στην… ημερήσια διάταξη.

Και στη μέση σε ένα τραπέζι η ζυγαριά της Αγορανομίας με δύο αστυνομικούς για να γίνεται έλεγχος και να μην κλέβουν οι έμποροι τους καταναλωτές στο ζύγι. Τότε βλέπετε η μόνη κομπίνα ήταν στο ζύγισμα.

Δεν υπήρχαν εισαγόμενα για να πωλούνται ως ελληνικά ή μεταλλαγμένα για να πωλούνται ως περιβολίσια. Είπαμε άλλες εποχές άλλα ήθη.

Γιά να γυρίσουμε όμως στην αγορά του παλιού Πειραιά να πούμε ότι προς την πλευρά του Ν.Α.Τ στην άκρη του συγκροτήματος υπήρχε το σουβλατζίδικο του Καλόξυλου με ονειρεμένο πιτόγυρο, εξαιρετικό καλαμάκι, μόνο με τζατζίκι και ντοματοκρεμμυδο… Ούτε πατάτες, ούτε σάλτσες.

Αυθεντικό σουβλάκι από εκείνα που δεν υπάρχουν πλέον. Περιττό να πως βέβαια πως το πρώτο χαρτζιλίκι από τα κάλαντα έμενε στην άκρη για το σουβλάκι που παίρναμε όταν τελείωνε η… αποστολή μας στην αγορά.

Το μεσημέρι που μαζευόμαστε στο σπίτι τρώγαμε ότι είχε ετοιμάσει η μητέρα κοιμόμαστε και το απόγευμα είχε μπάνιο για να μη μας βρείτε βρώμικους ο νέος χρόνος και μετά παρακολουθούσαμε τη γιαγιά που έκανε τη βασιλόπιτα…

Μετά όλοι οι γείτονες μαζευόμαστε σε ένα σπίτι κι ο καθένας έφερνε κάτι μαζί του που το άπλωνε στο τραπέζι για να φάμε στη συνέχεια όλοι μαζί ότι είχαν φέρει και οι υπόλοιποι. Όταν άλλαζε ο χρόνος ο νοικοκύρης έκοβε την πίτα και μετά άρχιζε το γλέντι που συνήθως κατέληγε σε χαρτοπαιξία.

Εγώ πάντως δεν θυμάμαι τίποτε απ’ αυτά γιατί τα παιδιά πηγαίναμε για ύπνο αφού την άλλη μέρα είχε εκκλησιασμό για να είναι ευλογημένη η νέα χρονιά.

Όταν μεγάλωσα και θα μπορούσα να κάθομαι η γειτονιά μας είχε αλλάξει. Αυλές δεν υπήρχαν τα σπίτια που μέναμε είχαν γίνει πολυκατοικίες τα περισσότερα, οι γείτονες είχαν μετακομίσει, οι συνήθειες του παρελθόντος είχαν εξαφανιστεί και έτσι δεν πρόλαβα να ζήσω εκείνα που σαν παιδί έβλεπα να ετοιμάζονται και περίμενα να μεγαλώσω για να τα απολαύσω.

Όταν όμως βρίσκομαι τέτοιες μέρες στον Πύργο και αναγκαστικά θα βρεθώ γιατί είτε από την Τσαμαδού, είτε από τη Νικήτα κάτι θα πάρω, πάντα έρχονται στο μυαλό μου οι φωνές,οι μυρωδιές, οι εικόνες εκείνου του Πειραιά και βλέπω την παλιά αγορά και προς την πλευρά του Καλόξυλου τέσσερα πέντε παιδάκια κουρεμένα με αφέλειες όπως ήταν το στυλ της εποχής, με κοντά παντελονάκια και πλεχτές μάλλινες μπλούζες, να λένε τα κάλαντα με έπαθλο ένα σουβλάκι παλαιάς κοπής λιτό αλλά νόστιμο όπως εκείνη η μαγική εποχή που χάθηκε στην αχλύ των χρόνων που πέρασαν.

Καλή Χρονιά

φωτό… Pireorama

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ολοκληρώθηκε η δίκη των 8 Τούρκων στρατιωτικών

Ολοκληρώθηκε η δίκη των οκτώ Τούρκων στρατιωτικών στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο της Αλεξανδρούπολης. Οι οκτώ κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι για την παράνομη είσοδο στη χώρα μας με ποινή φυλάκισης δύο μηνών με τριετή αναστολή, καθώς τους αναγνωρίστηκε ως ελαφρυντικό ότι δεν υπήρχε δόλος. Για τη δεύτερη κατηγορία της παράνομης πτήσης αλλά και[…]

Περισσότερα »

Καταγγελίες εις βάρος του Κώστα Σπυρόπουλου για σεξουαλική παρενόχληση

Οι ηθοποιοί Τζένη Μπότση, Αγγελική Λάμπρη και Λουκία Μιχαλά καταγγέλλουν τον Κώστα Σπυρόπουλο για σεξουαλική παρενόχληση τονίζοντας ότι “υπήρξαμε θύματα πράξεων γενετήσιου χαρακτήρα”

Περισσότερα »

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *