Ομόνοια… Δεν είναι μόνο η πλατεία αλλά και οι άνθρωποί της (μέρος δεύτερο)

Του Νίκου Μπουρσινού

«Ξένος ως και στη χαρά του\μεσονύχτι του Σαββάτου», λέει σ’ έναν συγκλονιστικό, κατά τη γνώμη μου, στίχο ο Διονύσης Σαββόπουλος, τραγουδώντας για έναν «επαρχιώτη στην Ομόνοια». Δεύτερο σημείωμα για το προσφιλές τοπόσημο της πρωτεύουσας.

Ο Γιώργος Ιωάννου, στο βιβλίο του «Ομόνοια 1980», εκδόσεις Κέδρος, περιγράφει με εξαιρετικά προσεκτικό και γλαφυρό τρόπο, την ανθρωπογεωγραφία, όχι μόνο της πλατείας, αλλά και των γύρω χώρων.

Ένα ετερόκλητο, όπως πάντα, πλήθος με έντονη διαταξικότητα, ζει και κινείται στην ευρύτερη περιοχή, κάποιοι μάλιστα την έχουν ως δεύτερο σπίτι τους.

Παλιότερα, στο υπόγειο ζούσαν οι τοξικοεξαρτημένοι συμπολίτες μας (και, ναι, δεν παύουν να είναι πολίτες, όσο και αν ορισμένοι τους αντιμετωπίζουν απλώς ως σκουπίδια). Συνυπήρχαν δε, με ουκ ολίγα εμπορικά μαγαζιά, «κάτω στην υπόγα», όπως έλεγαν οι μεγαλύτεροι, αλλά και με τους μουσικούς που έπαιζαν Καζαντζίδη.

Πριν χρόνια, τα ακίνητα έβαλαν λουκέτο και τους… επικινδύνους τους μετακίνησαν σε άλλα μέρη, ώστε να μη… μολύνουν την αστική μας αισθητική και «ευπρέπεια», μεταφέροντας το πρόβλημα αλλού, χωρίς φυσικά να το λύσουν.

Παρέμεινε μια άλλη… καταραμένη κατηγορία, εκείνη που πουλά το σώμα της (άνδρες και γυναίκες), για να ζήσει. Οι εργάτριες και οι εργάτες του έρωτα. Μια ομάδα αποδιωγμένη και από τους συντηρητικούς και από τους… προοδευτικούς πολίτες. Μιλώ για την αντιμετώπιση της, τουλάχιστον, σε πιο πίσω καιρούς.

Έτσι, έβλεπες «μπάτσα φόρα», καλοντυμένους κυρίους να συναλλάσσονται με νεαρούς, νεαρές ή και όχι της πρώτης νεότητας γυναίκες, για το αντίτιμο μιας ολιγόωρης, μπορεί και ολιγόλεπτης απόλαυσης, δίπλα σ’ όλους τους άλλους, που έκαναν, ως συνήθως, ότι δεν έβλεπαν!

Οι συγκυρίες, οι καταστάσεις, το ‘φεραν έτσι, που προστέθηκαν και οι προσφυγομετανάστες.

Ήρθε κι έδεσε το γλυκό, αναφώνησε, η ευυπόληπτη σιωπηλή πλειοψηφία.

Η επικρατούσα(;) άποψη, είναι, να φύγουν, να πάνε αλλού, όπως ακριβώς και τα σκουπίδια, που πρέπει να μεταφερθούν σ΄άλλη γη, σ΄άλλα μέρη, που ουδείς μας μπαίνει στον κόπο να μας διαφωτίσει, ποιά είναι και που βρίσκονται.

Πολλοί θα ήθελαν να είναι η Ομόνοια ένας χώρος -σαλονάκι μεσοαστικού σπιτιού, ξεχνώντας, ίσως, πως πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχουν τέτοια living rooms, εκτός από κάποιες εφιαλτικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας.

Εννοώ, πως αρκετοί έχουμε στο μυαλό μας μάλλον ψιλοπαλαβά σενάρια για μια no man’s land, για μια πόλη, δηλαδή, που θα είναι ασηπτική, απολυμασμένη από όσους και όσα δεν κολλάνε στον δικό τους τρόπο ζωής.

Ή, ας την πούμε, αντίθετη άποψη, υπερασπίζεται μια πόλη πολύχρωμη, όπως λέει, όπου οι πάντες θα χωρούν, πλην αν το συζητήσεις μαζί τους, θα διαπιστώσεις πως ίσως και η δική τους πολυχρωμία, δεν είναι και τόσο ευρύχωρη, όσο η θεωρία τους.

Επιλέον, υπάρχουν τα κτίρια. Αυτά τα ευκλεή ερείπια, που στέκουν βουβά, παραπονεμένα, να θυμούνται ημέρες δόξας και ν’ ατενίζουν θαμώνες, περαστικούς, τον καιρό που περνά και τα’ αφήνει όλο και πιο ορφανά από φροντίδα και τη ζεστασιά που φέρνει η ανθρώπινη παρουσία.

Το πρόβλημα είναι πολυπαραγοντικό, όπως θα έλεγαν και οι γιατροί. Είναι πρόβλημα μιας πλατείας, ή μήπως το πρόβλημα ενός μεγάλου αστικού κέντρου, πολύ ευρύτερα μιας κοινωνίας, χωρίς όραμα για το μέλλον, μιας κοινωνίας που, εν πολλοίς, νοσεί, αλλά δεν θέλει επ΄ουδενί να το παραδεχτεί και, ακόμα χειρότερα, να κάνει σοβαρές προσπάθειες να θεραπεύσει κακοδαιμονίες του παρελθόντος. Να απαλλαγεί από μύθους που την τρέφουν δεκαετίες, ίσως και αιώνες, τώρα.

Η Ομόνοια, αν το δει κανείς κάτω από αυτό το πρίσμα, είναι το σύμπτωμα. Οι αιτίες είναι αλλού.

Μήπως είναι καιρός ν΄ανοίξουμε αυτή τη συζήτηση;

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Υπό μερικό έλεγχο η πυρκαγιά στον Μαραθώνα

Υπό μερικό έλεγχο τέθηκε η πυρκαγιά που εκδηλώθηκε το μεσημέρι της Τετάρτης στον Μαραθώνα, ενώ σε εξέλιξη βρίσκεται μία ακόμα πυρκαγιά, που ξέσπασε το μεσημέρι στο Μαρμάρι Ευβοίας. Η πυρκαγιά στον Μαραθώνα εκδηλώθηκε σε περιοχή με χαμηλή βλάστηση, μεταξύ της λίμνης και του χωριού. Η πυρκαγιά στην Εύβοια είναι σε εξέλιξη πάνω από το Μαρμάρι. Σύμφωνα με[…]

Περισσότερα »

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *